

D4175

།མི་རྟག་པའི་དོན་གྱི་གཏམ་ཞེས་བྱ་བ་སྙན་དངགས་མཁན་ཆེན་པོ་དགའ་བའི་དབང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་བི་ན་ཡ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སུ་ པརྠ་དེ་ཤ་པ་རི་ཀ་ཐཱ།བོད་སྐད་དུ། ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་གཏམ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདུད་ནི་མཐའ་ཡས་སྡེ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པས་འབད་པས་འབད་ པ་མེད་པར་རྒྱལ་མཛད་ལ།།རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གནས་མཆོག་བརྙེས་ནས་དྲང་སྲོང་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བརྩོན་པར་མཛད། །གང་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་མཆོག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པར་བརྩོན་པའི་མཛད་པ་ཅན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཏེར་དུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ ཞིག་རྙེད་ན་སྡུག་པ་དང་བྲལ་ལས་བྱུང་མྱ་ངན་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་མེད།།མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྙེད་སླ་འབྱུང་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །འཆི་དང་ན་དང་རྒ་དང་རྒུད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སླར་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་མཐར་ཐུག་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ལམ་ བཅས་ཆོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།གང་ཞིག་དད་སོགས་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོབས་ཆེན་བདུད་ནི་རྣམ་པར་འབྱེར་མཛད་ལ། །བློ་ནི་དགེ་སྦྱོང་འབྲས་བུའི་དོན་གྱི་རྒྱན་གྱུར་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། །གང་ལ་སྦྱིན་ན་འབྲས་བུ་དཔག་མེད་སྐྱེ་འགྱུར་ཐུབ་པའི་སློབ་མ་དགེ་འདུན་ནི། །ཚངས་དང་དབང་པོ་སོགས་ ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་བློ་སྦྱངས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་དེ་ལ་འདུད།།འགྲོ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བྱམས་པའི་སེམས་ལྡན་འདོད་པའི་དོན་ནི་རྫོགས་ཕྱིར་དང་། །དམ་ཆོས་གསལ་བྱའི་ཕྱིར་དང་ཆོས་སྟོན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ནི། །དམ་པ་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་མགུ་བར་བྱ་དང་བདག་ཉིད་ ཀྱིས་ནི་ཆོས་རྙེད་ཕྱིར།།ལེགས་པའི་གཏམ་ནི་ཐུབ་དབང་གསུངས་དང་སྦྱར་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། །བདེན་ལ་དགའ་ཞིང་ཚིག་རེའང་ཉམས་སུ་ལེན་གྱུར་རྣམས། །རྒྱལ་བའི་ལེགས་བཤད་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་པ་རྣམས། །ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིས་བསྡུས་ནས་ཉེ་བར་བསགས་ པ་ནི།།གང་ཡིན་དེ་དག་དང་པའི་ཡིད་ཀྱིས་མཉན་པར་བྱ་བའི་རིགས། །དེ་ལ་ལེགས་པའི་ལམ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་གྱུར་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ན་ལེགས་པའི་ལམ་མོ། །ལེགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་ སྟེ།དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཙུབ་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་མེ་གསུམ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིས་ཚོལ་བས་ཚོལ་བར་བྱེད་པའི་ དོན་གྱིས་ན་ལམ་མོ།།དེ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པའི་ཆོ་ག་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཡིན་པས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ ནི་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱུང་བ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་རྟོགས་ཕྱིར་ནི་བསྒོམས་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་ཐོབ་གྱུར་ནས། །ཁྱོད་ནི་ངེས་པར་བཅོམ་གྱུར་པ། །སྡིག་ཅན་གྱིས་ནི་ ཤེས་པར་གྱིས།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ལྡན་པས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།

《无常义之语》由大诗人喜自在所作圆满。克什米尔班智达毗那耶与译师称吉智慧译。


梵语：苏帕他德夏帕利迦他。藏语：善道教示语。顶礼三宝。顶礼菩萨摩诃萨文殊童子。
以教法精进无功用战胜无边魔军及眷属，获得稀有殊胜处后精进于世间仙人。由于具大悲心专注利益他人之事业，恒常顶礼成为一切功德宝藏的佛陀。
若得此则无有离爱生忧之烦恼，不会生起遇不悦之苦，不再生起死病老衰之苦。顶礼究竟诸苦无余涅槃之法。
以信等力摧毁大力魔众，智慧成为沙门果义庄严而超越世间。若布施则生无量果报之僧伽，顶礼梵天帝释等礼敬、心净功德海。
为圆满具瑜伽行慈心众生所愿，为明显正法、怜悯说法众生，为令圣者欢喜及为自得法，我当依佛语宣说善说。
喜爱真实且一言一行修持者，于佛善说生起欢喜者，以己身摄受亲近积集者，应以净心听闻此等。
其中善道即戒定慧，因是善妙之道故名善道。'善'即最胜赞叹，因唯一利益故，能息灭业惑钻木生起的三苦之火，故为涅槃。'道'即以此寻求所欲义故为道。
此亦是证悟方便次第仪轨。或因利益出离故应依止，此即戒定慧，故戒定慧为善。
世尊说：'戒有助于生起定，为证法故修习，获得最胜菩提后，汝当知罪者必败。'
其中所谓戒律，因具无过失性而感受安乐故为戒律。

།ཡང་ན་འདིས་འགྱོད་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་བསྟེན་ཅིང་ཡོན་ཏན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་བསྔགས་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ ཁྲིམས་དེ་ལ་ནི་ལེན་པའོ།།ཡང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། ། ངག་གིས་ནི་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་བསིལ་བར་གྱུར་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ཡང་འཆི་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་། ཙན་དན་ཤིང་གིས་གདུངས་པ་སེལ་མིན་གྱི། །ཙན དན་ས་མཆོག་གིས་བྱུགས་ཕྲེང་བས་མིན།།ཆུ་ཡི་ལེགས་བྱས་སྤྲིན་དང་རླུང་གིས་མིན། །ཀུ་མུ་ཏ་རྒྱས་རྨ་མེད་རྫིང་བུས་མིན། །པདྨོ་ཨུཏྤལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ། །སྤོས་ཆུས་ཁྱབ་པའི་ནོར་བུའི་ས་འམ་ནི། །སྡུག་པའི་ལག་པའི་རྩེ་མོས་འདྲེན་པའམ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཐིག་ཕན་འཇིགས་པ་ཡིས། །སྲོག་མཐར་གྱུར་པ་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་ནི། །དུས་དེའི་མེ་འདྲ་འཇིགས་པའི་གདུངས་མི་སེལ། །གང་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲན་ནའང་སེལ་བྱེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚིམ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཡང་ན་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་མི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནོད་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པས་ན་ཞི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་ན། །འདི་ནི་མགོ་བོར་གྱུར་པ་ན། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བཤད་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་འཆིར་འགྱུར་བ། །དཔེར་ན་མགོ་བོ་བཅད་དང་མཚུངས། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་གང་དག བསླབ་པ་བཏང་ནས་ཉམ་ཆུང་སྟོན་ཅིང་དམན་པ་ཤས་ཆེ་བར་འདོད་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་བ་འདི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་འཆི་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་འོ།།ཡང་ན་བདེ་འགྲོ་སྟེ། ཐར་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱ་ བ་ཡིན་པས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཡང་ན་དགེ་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་གསུངས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་བ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའོ། །ཡང་ན་འཚེ་བ་མེད་པའི་བསམ་ བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་།མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཡང་ན་ལུས་དང་ངག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་འཚེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡང་ དག་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་འཚོ་བ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་དབང་པོ་སྡོམ་པའི་གནས་ལ་གནས་པའོ། །ཡང་ན་དེའི་ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སྡོམ་པ་མེད་པ་ལ་ ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན།དེ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་གནས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་ངག་གཙང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང་།མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མིག་དང་རྣ་བས་བཅས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་དགེ་བའི་ལས་སོ། །མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ལུས་དང་ངག་སྡོམ་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ དང་།སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའོ།

或者说，为了获得无悔的安乐，以及从一种功德到另一种功德相续的赞誉，故而受持此戒律。
或者说，戒律和禅定从语言词根演变为戒律，意思是正确约束身语意业。
如说:'婆罗门以三种身善行修习法，以四种语善行修习法'等等。
或者说，因为能使清凉故称为戒律，意思是能完全平息乃至死亡为止的心中烦恼。
如说:'旃檀木不能除热恼，涂抹最上等旃檀粉与花鬘亦不能，水的善行、云与风亦不能，绽放的白莲花与无垢池塘亦不能，遍布莲花与青莲的，香水遍布的宝地或是，爱人指尖的抚摸或是，花鬘与装饰带的恐惧，当临终来临之时，无法消除如火般可怕的热恼。因为忆念戒律也能消除，所以戒律是令人满足中最殊胜的。'
或者说，因为没有恶行的无明，具足安乐果报无害，所以是寂静，因此称为戒律。
或者说:'此为头首之故，因此称为戒律，破戒将导致死亡，如同砍断头颅一般。'
如说:'比丘们舍弃学处后，示现衰弱，多数堕入卑劣处所，在此圣法律中称为死亡。'
或者说，善趣即是解脱，因为是希求利益世间的圣者们所应修持的，所以称为戒律。
或者说，善的身语业称为戒律，即是如实奉行佛陀所说的身语业应作与不应作。
或者说，从无害之心必定生起的身语自性善行，以及远离不善业行相的特征即是戒律。
或者说，以身语利益他人和增长无害即是戒律。
或者说，是正确的身语命，其特征是远离身语恶行，趣入无悔，住于根律仪处。
或者说，其身语律仪的特征是，近住于无律仪，这是住于善根处。
或者说，身语清净的特征即是戒律，能安置于无漏安乐，这是具信之处。
这分为两种：制戒和非制戒。制戒是眼耳所制的身语善业。非制戒是意识所知的身语律仪。
又分为两种：从加行所生和非从加行所生。

།སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་ལུས་དང་ངག་གི་སྦྱོར་བས་བསགས་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཡིད་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཀྱང་ཉེ་བར་བསགས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའོ།།ཡང་གཉིས་ཏེ། དམ་བཅས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་དུས་མཉམ་དུ་འམ། ཁྱིམ་པ་བསླབ་པ་ལེན་པར་ཁས་ལེན་པའམ། ནོར་གཏོང་བ་སྟེ་འདི་ནི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པས་ལམ་བསྐྱེད་ནས་ཟག་པ་མེད་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཆོས ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ།།ཡང་ན་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ལུས་དང་ངག་གིས་ལས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་བཀག་པ་དེ་མི་བྱེད་པ་ནི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་ན་ སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་།མ་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་གང་ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ལུས་དང་ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་མ་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་དག་པ་དང་། མ དག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།སྲེད་པ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། མ་འདྲེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཚང་བ་ནི་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི་མ་དག་པའོ། །དག་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་ རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།གང་འདའ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་བྱང་བ་དེ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་ལྟུང་བ་སླར་བཅོས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་ལྡང་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྟུང་བ་མེད་པས་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་།རྣམ་པར་དག་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམས་བཞིན་དུ་འདའ་བ་མེད་པས་དེ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།།ཡང་ན་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྟེན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་། སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཀྱི་དབང་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།མི་མཉམ་པར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། མ་སྨིན་པར་རོ། །མི་མཉམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གང་གཞན་ལ་འཚེ་བའི་ཕྱིར་བརྟེན་པའོ། །མཉམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་སྡུག་པ་དང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དུ་གང་ལ་བརྟེན་པའོ། ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་གང་ལ་བརྟེན་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་བའོ། །ཡང་དམན་པ་དང་། འབྲིང་དང་། མཆོག་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོས་ཉེན་པ་དང་ཆོ་ག་མི་ཤེས་པས་གཟི་བྱིན་ཉམས་པ་ནི་དམན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྲབ་པ་དང་ཆོག་ཤེས དང་པ་ལྡན་པ་ནི་འབྲིང་ངོ་།།ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་གསལ་ལ་ཆོག་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མཆོག་གོ། །ཡང་དབང་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གཙོ་བོ་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཅན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ སྡིག་པ་སྤོང་བ་སྟེ།དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ལ་གུས་པ་ནི་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་སྡིག་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།

从身语行为所生的是指由身语行为所积累的。非从身语行为所生的是指从意识转变中也计入所积累的数量中。
又有两种：以誓言为先导的和法性所得的。与出家同时或在家人受学处时承诺，或舍弃财物，这是以正受戒为先导的戒律。又以第八等道生起而获得无漏，这是法性所得的。
或者说有进止两种：如来所允许的身语业行为，这是进止戒。对于所禁止的不做，这是止持戒。
或者说有断戒和未断戒。其中不做身语恶行的是断戒。随顺身语善行的是未断戒。
以清净和不清净的区分有两种：不与贪欲、邪见、我慢、不正分别相混杂，且圆满具足的是清净戒。与此相反的是不清净戒。
清净又有两种：无有违犯而清净的是无犯清净戒。由忏悔还净而清净的是还净清净戒。
又有两种：以无犯为殊胜和以清净为殊胜。预流果等由于不故意违犯，这是无犯殊胜戒。阿罗汉、佛陀、正等觉佛的戒是清净殊胜戒。
或者依有学、无学、凡夫而有三种戒：有学戒、无学戒、非有学非无学戒。
或者依心的善、不善、无记性而有三种：不平等异熟、平等异熟、非异熟。不平等异熟是为害他而持守的。平等异熟是为受用可爱的根境而持守的。非异熟是为无追悔而持守的。
又有下、中、上三种：被强烈烦恼所困扰且不知仪轨而威仪衰损的是下等。烦恼轻微且具足知足的是中等。无烦恼而明晰，以知足而显现清净的戒是上等。
又由三种所依而有三种：世间为主的补特伽罗具有惭愧，依世间而断恶，这是依世间的戒。敬重正法者以法为主而断恶，这是依法的戒。

།བདག་གཙོ་བོར་བྱས་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ངོ་ཚ་བས་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་སྲུང་ཞིང་སྡིག་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།།ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའོ།།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པའོ། །ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྲེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལ་གནས་པ་དང་། གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་སྲེད་པ་ལ་ནི་སྲིད་པ་དང་ ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་པའོ།།ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་བཅོམ་པའོ། །ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་པ་བདག་ལ་སྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པས་བཅོམ་པའོ། །གནས་པ་མེད་པ་ནི་གནས་པའི་ཉེས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་ཟག་པ་ མེད་པའོ།།ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཉམས་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་གཉིས་ཀྱི་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་སྤངས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་མི་བསྟེན་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་འགྲོགས་པ་ དང་།རྟོག་པ་ངན་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་འདའ་བར་བྱེད་པ་དང་། ལྟུང་བ་འཆབ་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བག་ཡོད་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་མང་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་ པར་བརྩོན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གནས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་བག་ཡོད་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གི་རིམ་པ་ལ་ཤས་ཆེར་བརྩོན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་།ཤེས་རབ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་ལས་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དགེ་སློང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ནི་སོ་སོར་ ཐར་པའི་སྡོམ་པའོ།།དགེ་སློང་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དགེ་སློང་མའི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྡོམ་པ་བསླབ་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་དགུ་སྟེ། བྱ་རོག་སྐྲོད་ནུས་པའི་བསླབ་པའི་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་བརྒྱད་དེ། དེ་དག་ནི་བསྙེན་པར་ མ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།།བསླབ་པའི་གཞི་ལ་དང་།གསོ་སྦྱོང་གི་ཞག་བསླབ་པའི་གནས་བརྒྱད་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། སྡོམ་པ་དང་། སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་རྣམས་ཀྱི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡུམ་གྱི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་བརྟན་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་འགྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤོང བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ།

以自己为主的那个是由于自己惭愧而自我守护并断除罪业，那是随顺自己的戒律。
又有世间的、出世间的、超出世间的三种。凡夫们的是世间的。安住于圣道与果位者的是出世间的。诸佛世尊的是超出世间的。
又戒律有依于贪爱、依于见解、依于我慢、无所依止四种。其中依于贪爱是为了轮回与受用而行持。依于见解是执著戒律与苦行为最胜而破坏。依于我慢是赞叹自己贬低他人而破坏。无所依止是解脱依止过失的资粮与无漏。
又戒律有退失、安住、殊胜、决择分四种。未断对治品、不如实依止具戒者、与破戒者为伴、开启恶分别的机会、明知而违犯、覆藏堕罪者将成为退失戒律的根器。
于戒律不放逸、多加珍惜学处、精进于止观者将成为安住戒律的根器。
于戒律禅定诸事不放逸、多加精进于观察次第的戒律将成为殊胜的根器。
戒律与禅定圆满、精进于智慧的戒律将成为决择分的根器。
又有比丘、比丘尼、未受具足戒者、在家人的差别四种。比丘的戒律是别解脱戒。比丘尼的戒律是比丘尼别解脱戒。
就沙门而言的学处戒有九种，能驱赶乌鸦的学处戒有八种，这些是未受具足戒的戒律。
学处基础和布萨日的八种学处是在家人的戒律。
又有自性、法尔、律仪、断除四种。北俱卢洲众生的是自性戒律。最后有者菩萨之母的是法尔戒律。身语律仪坚固清净是律仪戒律。
对治执著戒律与苦行为最胜、令烦恼减少是断除戒律。

།དེ་ལྟར་མང་དུའང་རྣམ་དབྱེ་ནུས་མོད་ཀྱི། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་རྣམ་དག་ཐབས་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། །མཉམ་པར་འཇོག་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་འགྱུར། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱ་བ་དང་། སོ་སོར་ཐར་ པའི་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དྲག་པོ་སྐྱེད་པ་དང་།ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཐས་བསྡུས་པ་ལ་ཡང་འཚོ་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་པས་འཇུག་པ་སྦྱང་བར་དཀའ་བ་ལས་ཐ་དད་པར་གནས་སུ་ཟིན་ན་ཡང་དེ་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་འབད་པས་སྡོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། གསོ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཡང་བག་ཡོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་སྟེ། ལམ་འདི་ནི་སོ་སོར་ཐར་པར་འགྲོ་བས་སོ་སོར་ཐར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲའོ། །ཡང་ན་སྡིག་པ་ལས་སོ་སོར་ཐར་པས་ན་སོ་སོར་ཐར་པའམ་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ན་དག་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའམ། བསོད་ནམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་མི གཏོང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཡང་ན་བསྲུང་ཞིང་ཐར་པར་བྱེད་པ་ན་བསྲུང་ཐར་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་སྲུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སྲུང་བར་བྱེད་ཅིང་རིམ་གྱིས་ ཐར་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་འགྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ནི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་མཆོག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་ དེའི་ཕྱིར་བསྲུང་ཞིང་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ།།ཡང་ན་སྡོམ་པ་མེད་པས་ལྟུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཐར་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཐར་པར་བྱེད་པས་ན་ལྟུང་བ་ལས་ཐར་པའོ། །ཡང་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པས་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཡིན་ལ།ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་འཁོར་བར་གྱུར་ཅིང་ཤིས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་འཁྱམས་པ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་སྲུང་ཞིང་ཐར་པར་བྱེད་པས་ན་ལྟུང་བ་ལས་སྲུང་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། འཇུག་ངོགས་བདེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ལྟུང་བ་ལས་ལེགས་པར་བྱེད་ཅིང་འགྲོ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་རྣམས་རང་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཐར་པར་བྱེད པས་ན་ལྟུང་བ་ལས་ཐར་པའོ།།ཡང་ན་ཐོག་མར་གྱུར་པ་སྟེ། ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་དང་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཐེག་པའོ། །དེ་ཡང་ལྟུང་བའི་ཚོགས་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། ཕས་ཕམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་དང་། དེ་གཉིས་ཀའི་ཉེས་བྱས་སྦོམ་པོ་ དང་།ལྟུང་བྱེད་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པ་དང་། བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྡོམ་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་འདིས་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བར་སྤྱོད་པས་ན་ཕས་ཕམ་པའོ། །ལྟུང་བ་འདི་བྱུང་བར་གྱུར་ན་མལ་སྟན་དང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་ དགེ་འདུན་རྒན་པོ་དང་བར་མ་དང་གཞོན་ནུའི་རྗེས་ལ་ལྷག་མར་སྤྱོད་པས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ།།བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འདི་ཆེས་རགས་པས་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོའོ།

虽然也能作诸多分别，但过于广泛会令人生厌。现在将宣说清净之方便，由等持而戒律清净。关于瑜伽行为应当圆满修习，为别解脱戒而生起强烈欲求，对于身语业所摄之事，因生计依赖他人而难以修习，即便住于不同处所，为了清净修习彼等，应当以最胜精进持守戒律，对于受用资具也应当谨慎。如所说'由别解脱戒而防护而住'。
其中所谓别解脱者，因为能各别解脱故称为别解脱。此道能趣向别解脱，故称为别解脱。譬如通往城市的道路称为城市之道。或者因为从罪恶中各别解脱，故称为别解脱或学处，因为学习此等而得清净解脱，或者说是不舍弃对圆满福德的殊胜信解。
或者说守护并解脱故称为守护解脱，因为能守护远离恶行、烦恼及恶趣。如所说'行持正法者为法所守护并渐次解脱'。又如所说'诸比丘具足戒律者不生后悔之心。复次诸比丘，此乃法性，此戒律能渐次生起最胜果报'，因此称为守护解脱。
或者说无戒者具有堕落本性，此能令其解脱而趣入正道，因为能从随烦恼中解脱故从堕落中解脱。或者说因为是凡夫故具有堕落法性而成为堕落，由业及烦恼轮回并流转于不吉祥的恶趣中，能守护并解脱彼等痛苦故称为守护堕落，即解脱彼等痛苦之意，是从因安立果，如所说'渡口水流悦意'。又说精进于从堕落中善行及趣向者，能成办自利之义，因为能令正趣入者解脱故从堕落中解脱。
或者说是最初的，因为是成就解脱的首要故为最初乘。其堕罪有七类：波罗夷、僧残、二俱粗罪、波逸提、波罗提提舍尼、应忏悔及应集之恶作。其中因此堕罪而成他胜故称为他胜。若生此堕罪则于卧具、饮食等在僧众长中年幼之后剩余受用故称为僧残。在一切应忏悔罪中此最粗重故称为粗罪。

།མང་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་སྤང་བར་ བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤང་བ་ལ་འབད་པས་གནས་པ་ཡིན་པས་ལྟུང་བའོ།།ངེས་པར་བཤགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་འམ། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་པས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱའོ། །བཤགས་པས་སླར་ བཅོས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་ཡིན་པས་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ།།སླར་དེ་ལྟར་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པར་བྱེད་པས་སླར་གསོ་བ་ཡིན་པས་ན་བསྡམ་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་ལྟུང་བའི་ཚོགས་བདུན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འདི་མན་ཆད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ནི་བསྔགས་པར་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་སྦ་བར་བྱ་བའི་ཆོ་གས་ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་གཡོགས་ཤིང་སྦས་ལ་བསྲུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཤིང་བཞེས་ལ་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྡོད་པའོ། ། ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོ་ག་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་དག་ཡིན་ལ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་ཆོ་ག་སྟེ་རང་གི་གཞུང་ལུགས་སུ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡང་ན་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་ན སྤྱོད་པ་སྟེ།དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་རང་གི་ཕན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ངན་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་དང་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པ་ དང་།བསླབ་པ་འདོད་པའི་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་བློ་བྱང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པ་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །ཆོ་ག་མ་ཡིན་པ་ནི་དགེ་སློང་མེ་ཏོག་ཐུ་བ་དང་། ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་བྱེད་པ་དང་། རྣ་རྒྱན་བྱེད་པ་དང་། དེ་དག་བྱས་ནས་ཁྱིམ་པ་ལ་སྟེར་བ་དང་། བུད་ མེད་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་།སྟན་དང་ཁྲི་གཅིག་ལ་འདུག་པ་དང་། སྣོད་གཅིག་ཏུ་ཟ་བ་དང་། དེའི་ལུས་དང་འབྲེལ་པ་ལེན་པ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ལྷུང་བ་དང་། གར་དང་། གླུ་དང་། རོལ་མོ་དང་། སྒེག་པ་དང་། བྱུག་པ་དང་། དྲི་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། གོས་དཀར་པོ་དང་། ཁ ཚར་དང་བཅས་པའི་གོས་འཆང་བ་དང་།ཁྱིམ་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀི་ཏའི་རིམ་ཞེས་བྱ་བའི་འདུལ་བ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའི། གཞན་དག་གིས་བཤད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུས་དང་། ངག་གིའོ།

由于数量众多，以及具有自性的各种应断除之事物的缘故，以精进安住于断除，故为堕罪。由于必须忏悔，故为别解脱忏悔之事，或应当别解脱忏悔之事，故为别解脱忏悔。由于是以忏悔而得以改正的恶作，故为应忏悔的恶作。由于以'此后不再如是作'而如实律仪，故为应防护。这些是七种堕罪聚。
其中'以律仪防护'是指从此以下应当了知：以律仪防护是指以应赞叹的律仪，以应隐藏的仪轨而如实遍覆、隐藏并守护，此为其义。'安住'是指安住、受持并如法而住。'具足仪轨与行境'是指仪轨所作与行境所作，'具足'是指具有。其中由于普遍行持故为仪轨，即于自宗而行持之义。或者由于于彼行持故为行持，即依止于彼为获得自利而行持、了悟之义。
彼亦是对治恶行、为诸圣者所赞叹、为求解脱者所学习修习，以及为求学之寂静者所熟习而不被诽谤的无过失行持次第。非仪轨是指比丘采摘花朵、制作花鬘、制作耳饰，制作后赠予在家人，与女人同坐一座一椅，同器而食，接受其身体接触，倒在其上，以及歌舞、音乐、嬉戏、涂香、香料、花鬘、白衣、着带缨络之衣，从事在家人之事等，即做如是等事。如同《吉达次第》律中所说：其他诸人所说的非行为有二种：身与语。

།དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་ནི་འདི་ན་དགེ་འདུན་གྱིར་གཏོགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་གནས་བརྟན་རྣམས་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མང་དུ་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་གུད་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་རྒྱུད་དང་བ་མ་ཡིན་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དང་། རྒྱུད ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་དྲེགས་པས་མྱོས་པ་ན་དགེ་སློང་རྒན་པོ་རྣམས་ལ་འཛེར་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་སྟན་མཐོ་བ་ལ་འདུག་པ་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་ཉེན་ཀོར་དུ་ཕྱིན་ན་ཡང་མདུན་བསུ་བ་དང་།སྟན་ནས་ལྡང་བ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བར་ མི་བྱེད།དེ་དག་མཆིལ་ལྷམ་མེད་པར་འཆག་པ་དང་། བདག་ཉིད་མཆིལ་ལྷམ་དང་བཅས་པར་འཆག་པ་དང་། དེ་དག་ས་ཕྱོགས་དམའ་བ་ན་འཆག་པ་ན་ཡང་བདག་ཉིད་མཐོ་བ་གདིང་བ་དང་བཅས་པར་འཆག་པ་དང་། སྟན་གྱིས་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དང་། གཞོན་རིམས་དག་ ལ་བརྙས་པ་དང་བཅས་པས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་།ཁྲུས་བྱེད་པའི་ཚེ་ཆུ་ངོགས་དག་ཏུ་དགེ་སློང་རྒན་རིམས་དག་ལ་འཛེར་ཞིང་འཛུག་པ་དང་། མདུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། འཛེར་ཞིང་ཁྲུས་བྱེད་པ་དང་། འཛེར་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་། སྔོན་དུ་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་ན་ཡང་ དགེ་སློང་རྒན་རིམས་ལ་འཛེར་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་།དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་དེ་དག་ལ་བརྙས་ཐབས་སུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དབེན་པའི་ཁྱིམ་དང་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་གང་ན་རིགས་ཀྱི་བུད་མེད་དམ་བཞོན་ནུ་མ་བརྟགས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། ཁྱེའུ་གཞོན་ནུ་དག་ ལ་མགོ་བོ་ཉུག་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ངག་གི་ནི་འདི་ན་ལ་ལ་ཞིག་དགེ་སློང་རྒན་རིམས་ལ་གུས་པ་མེད་པས་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་ཆོས་སྨྲ་རྩོམ་ཞིང་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་དང་། སོ་སོར་ཐར་པ་སྟོན་པ་དང་། དེ་ གཡེང་བ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་སྟོན་པ་དང་།གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་ན་རིགས་ཀྱི་བུད་མེད་དང་། རིགས་ཀྱི་གཞོན་ནུ་མ་དག་གུས་པ་མེད་པར་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། མི་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བཟར་རུང་ བ་བཟའ་འམ།བཅའ་བར་བྱ་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེང་ཅི་ཞིག་སྟོབས་པར་བྱེད། ཅི་ཞིག་ཟ་བར་བྱ། ཅི་ཞིག་བཏུང་བར་བྱ། ཁྱོད་དེ་རིང་ཅི་ཞིག་སྟེར་བར་བྱེད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་། ཡོངས་སུ་རྒོད་པར་བྱེད་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངག་གིས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། ། མདོར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོ་ག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཚིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་སློང་རྒན་པོ་དང་། བར་མ་དང་གསར་བུ་རྣམས་ལ་གཅེས་ཤིང་གུས་པ་མང་དུ་བྱེད་པ་དང་། བྱམས་པའི་ལུས་དང་། ངག་གི་ལས་དང་། རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། གཞན་དད་པར་བྱེད་པ་དང་། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པས་བརྒྱན་པ་དང་། གྱ་གྱུ་མེད་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མ་བཅོམ་པ་དང་། འདུལ་བའི་གཞུང་ལུགས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། རྣམ་པར་ལྟ་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་ལེགས་པར་འཆང་བ་དང་། འགྲོ་བ་དང་སྡོད་པ་དང་། འདུག་པ་དང་། ཉལ་བ་ལ་སོགས་པར་རམ། ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ སྤྱོད་པ་ལས་བཤད་པ་ལས་གུས་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱའོ།

关于身体方面，在此，即便是属于僧团的人，也有不多行承事供养长老们和比丘们，心怀离苦乐之心而不具清净心，被傲慢所压制，性情极为粗暴，因获得供养而骄傲陶醉，对年长比丘们无礼，行走坐卧时，即便没有这样的事情也走在前面，坐在高座上，见到他们并走近时也不迎接、不起座、不顶礼。
他们赤足行走时自己却穿着鞋行走，他们在低处行走时自己却在高处铺垫而行，用座位妨碍他们，对年轻者轻视而住，沐浴时在水边对年长比丘们无礼进入，走在前面，无礼沐浴，无礼行走，抢先而出，进入他人家时也对年长比丘们无礼行走，即便没有这样的事也轻慢地走在前面，
进入僻静处所和住处时不观察就进入有族姓女或少女之处，对年少童子摸头等，如是等即是非如法身业。
语言方面，于此有些人对年长比丘不恭敬，未经询问就开始说法并作答复，讲说别解脱，即便他们有诸多散乱也讲说，谈论种种话题，进入他人家时对族姓女和族姓少女不恭敬而如是说：'某大人、某高贵种姓者，我等可食用适合食用之物吗？今日你们供养什么可咀嚼之物？当食用什么？当饮用什么？你今天要给什么？'如是说着，大笑取乐令人厌烦等如是等即是非如法语业。
总之，一切与破戒相关的行为和言语皆是非如法。应知与此相对的行为即是如法。
所谓如法，即是对年长、中年、年轻比丘们多行珍重恭敬，具有慈爱身语业，喜好寂静，令他人生信，以惭愧为庄严，无有谄诳，不为利养恭敬所败坏，随顺律仪传统，具足正念正知，行走、返回、观察、详视、着僧伽梨衣、持钵、着法衣皆善，行走、止住、安坐、卧息等一切威仪中，皆如律仪所说恭敬而行，此即称为如法。

།ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཕྱོགས་བ་ལང་འཚོ་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་ལ། འདིར་ནི་བ་ལང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་འདྲ་བས་ན་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བ་ལང་རྣམས་མདོག་དང་། ནད་མེད་པ་ དང་།བདེ་བ་དང་། སྲོག་རྣམས་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྦྲང་བུ་དང་། ཤ་སྦྲང་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་དང་། གཅན་གཟན་གདུག་པའི་འཚེ་བ་མེད་པ། རྩཝ་སྔོན་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཆུ་གཙང་བ་དང་ལྡན་པ་དུས་རན་པ་དང་། ཤིང་གི་གྲིབ་མའི་ ཚོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བ་ལང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་།དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ངེས་པར་བསྟེན་ན་ཕན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། ། ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི། སྨད་འཚོང་དང་། མ་ནིང་དང་། གཞོན་ནུ་མ་ཆེན་པོ་དང་། ཡུགས་ས་དང་། ཀུན་དུ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་སྒྲིབ་པའི་འོས་ཡོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་བོའི་བློན་པོ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དང་། མུ་སྟེགས་བྱེད་སྣ་ཚོགས་དང་། ཉན་ཐོས་ལམ་དད་པའི་ཁྱིམ་དང་འདྲེས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་འཇིགས་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔས་རྣམ་པར་གཙེས་པ་མེད་པ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ། བས་མཐའི་གནས མལ་དང་ལྡན་པ།དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཇི་ཙམ་ན་དགོན་པ་དང་། ནགས་འདབ་དང་། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་ལེགས་པར་སྤྱོད་པར་གྱུར་པ་ནི་དགེ་སློང་ངམ། དགེ་སློང་མ་མངོན་པར་འདོད་ པའི་དགེ་བ་འཕེལ་བར་འགྱུར་གྱི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེར་གནས་ནས་ཀྱང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནི་རང་གི་ཕའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། ཡུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་དག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ།།མི་དགེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་ཞིང་སྤོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཕྲ་མོ་ཙམ་དེ་དག་ཀྱང་སྤང་བར་འོས་པ་ཡིན་ཞིང་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ཙམ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའམ། མི་ དགེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་ཞིང་འཇིགས་པར་ལྟ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཏེ།ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་བྱ་བའི་ལུང་ལས།སྡིག་པ་ཆུང་ངུའང་འདི་དང་ནི། །ཕྲད་མི་འགྱུར་ཞེས་བསམ་མི་བྱ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་སྤོང་བ་གོམས་པའི་ངང་ཚུལ་དང་། སྦྱོར་བ་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ།།ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་དང་། ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དང་། རྟོག་པ་ངན་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འདི་ལ་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ།ལོག་པར་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། ཉེས་པ་དེས་ཀུན་ནས་མ་གོས་པའོ།

又因为活动范围是牧牛之处，所以称为活动范围。此处因为与牛的活动范围相似，所以称为活动范围。也就是说，对于牛群来说，具足有利于其毛色、健康、安乐、生命的圆满条件，无有蚊虫、虻、毒蛇、猛兽等害兽的伤害，具足各种青草茂盛，有清净水源且时节适宜，具足树荫等圆满条件的地方是牛的活动范围。同样，比丘若依止戒律、信心、精进、正念、禅定、智慧等，必定能获得利益的地方，就称为活动范围。
又非活动范围是：妓女、阉人、大姑娘、油坊、游方僧等有障碍处所，不随顺的国王、大臣、婆罗门、居士、各种外道，与信仰声闻道的居士家混杂，倾向于沙门和沙门的恐惧，无有五欲功德的损恼，具足依止善知识的安乐，具足边地住处。如是世尊的比丘们增长安乐，如经中所说：'比丘们，凡是善于住于阿兰若、林间、边地住处的比丘或比丘尼，其所欲求的善法将会增长而不会衰退。'
住于彼处后，认为四念住是自己父亲的活动范围和境界，具足如是仪轨和活动范围圆满，即是仪轨和活动范围圆满。
所谓'即便对生起不善心也视为可畏而断除'，是说对于这些微细的应断之法，即使是极其微小的过失也应当断除，对于圣者所呵责的微小恶作也应当善加防护，乃至对于生起不善心也视为可畏，具有视为可畏的性质。如业果报信解经中所说：'不应认为微小罪，与我无有相遇时。'
所谓'身业行为和语业行为清净'，是指三业无有过失，由于具足别解脱戒律断恶习性和具有加行仪轨及活动范围圆满，故而身语意业清净。意业清净是由于视微细过失为可畏而不作意不善罪业、邪行及恶分别，故而意业清净。
所谓'活命清净'，是指此处活命清净，由于断除邪命故而清净，即不为彼等过失所染污。

།འཚོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཀུན་དུ་འཚོ་བས་འཚོ་བ་ཡིན་པའམ། ལེགས་པར་གནས་ཏེ་འཚོ་བ་ཡིན་པས་ན་འཚོ་བའོ། ། ལོག་པར་འཚོ་བ་ནི་གསོ་བ་བྱེད་པ་དང་། ལྟས་ལ་སོགས་ཤེས་པ་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། མཚན་མ་ལྟ་བ་དང་། སྐར་རྩིས་དང་། ལྟས་མཁན་དང་། ཚུལ་འཆོས་ལ་སོགས་པས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་འཚོ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར འཚོ་བའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ།།གཞན་དག་ནི་གང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་འཚོ་བའམ། བཟོ་དང་། མངག་གཞུག་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དང་། རྩ་བ་དང་། འདབ་མ་དང་། སོ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བའི་རྒྱུས་འཚོ་བ་འདི་ནི་ལོགས་པར་འཚོ་བ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།གཞན་དག་ནི་གང་འཚོ་བའི་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་དེས་འཚོ་བར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ལོག་པར་འཚོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྙེད་པའི་དོན་དུ་ཉོ་ཚོང་བྱས་ནས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་འཆད་པས་འཚོ་ བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ལོག་པར་འཚོ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་དུག་དང་འདྲ་བ་དང་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་ཡོངས་སུ་སོང་ཞིང་ཉེས་པ་དེས་མ་གོས་པར་ཀུན་དུ་རྒྱུ་འཚོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་རྨ་དཀྲི་བ་ལ་སོགས་པ། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་དོན་དུ་སྟེན་བྱེད་ཅིང་། །རིག་པས་རྙེད་ལ་སེམས་ནི་ཆོག་ཤེས་པ། །འཚོ་བ་མིན་པའི་ཉེས་པས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཡང་རིགས་པ་ནི་བདག་ཉིད་སྣོད་དུ་རང་བར་བྱས་པ་དང་། རྙེད་པའི་བསམ་པས་མ་བཅོམ་པ་དང་། འཇིག རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་དང་།གཞན་དག་ལ་འདུད་ཅིང་གཅམ་གསག་གིས་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་སྦེད་པར་བྱེད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། སློང་མོས་སྤྱོད་ པའི་འཚོ་བས་འཚོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་ལས་མ་རྙེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་རྙེད་པ་དེ་ལ་བདག་གི་འཚོ་བ་ནི་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པ་དང་། གཞན་ལ་རེ་བ་མི་སྐྱེད་པ་དང་། བདག་ལ་སྟོད་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ རྙེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལས་བདག་གིར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་།རྙེད་པའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ཀྱེ་མའོ་རྙེད་པའི་སེམས་ལས་བདག་རིང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལེགས་སོ་སྙམ་ཏེ་དེ་ལ་ཡིད་གདུང་བར་མི་བྱེད་དོ།

所谓生活，是依靠此而生存，或因善住而生活，故称为生活。
邪命生活是指通过行医治病、占卜等、通过咒语修持进行息灾等事业、看相、算命、占卜、伪装等方式谋生，这就是邪命生活，如邪命注释中所说。
其他人说，以不善业谋生，或以工艺、差遣、以花、果实、根、叶、牙签等作为给予因而谋生，这就是邪命生活。
其他人说，为了生活而以具烦恼心行事并以此谋生所悟，这就是邪命生活。
此外，为获利而经商谋生，以讲法谋生，这也是邪命生活。
远离如毒般、如污垢般的这些过失而不被其染污地游行谋生，这就是清净的生活。
若问如何成就此事？当说：为除去身体创伤等苦痛而依止，以智慧获得而心知足，不会被非正当生活的过失所害。
又智慧是指使自己成为法器，不被获得之心所摧毁，不被世间法所染污，不以谄媚奉承他人而成办，不显示自己虚假的功德，也不隐藏真实的功德，具有惭愧心，以乞食行为谋生，这就是智慧。
如是，即便如此行持而未获得，对于未获得也认识到自己的生活是依赖他人的，不对他人生起期待，不自我赞叹，忆念佛陀也未获得，随顺业的自作，见到获得的过患而想到'啊！远离获得之心真是善哉'，对此不生忧恼。

།དཀའ་ཐུབ་ནགས་ཚལ་གནས་ལ་རྙེད་བཀུར་ཏེ། །མཛའ་བའི་སྒོ་ནས་དགྲ་ བོ་འོངས་པ་ཡིན།།ཟླ་བའི་ཟེར་གྱིས་པདྨ་ཇི་བཞིན་དུ། །ལེགས་པ་རབ་འཇོམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྷོད་པར་བྱེད། །ཡང་གལ་ཏེ་རིགས་པས་བཅས་པས་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་གྱུར་ན་ཅུང་ཟད་རྙེད་པ་དེས་དགའ་ཞིང་དྲེགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ལེན་པ་ན་ཡང་ཚོད་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མ་ཡོད་པ་ཙམ་ དུ་ལེན་ལ་དྲེགས་པའི་ཉེས་པར་ལྟུང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་ཆུང་ངུ་ཞིག་བྱིན་པ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པ་པོ་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱེད་ལ་སྦྱིན་པ་པོ་ཡང་བྱམས་པའི་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་སྟེ།རེ་ཞིག་སྦྱིན་བདག་འདིའི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། འདིའི་སེར་སྣ་ དང་ཕྲག་དོག་གི་དྲི་མ་བསྲབས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་།འདིའི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བར་ཁས་བླངས་པ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གང་འདི་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའམ་གྲོགས་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་དང་། གལ་ཏེ་འདི་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ་དག་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ།།འོན་ཏེ་ཐར་པའི་ཚོགས་སམ་སྲིད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིའི་གྲོགས་བྱས་པར་གྱུར་བས་ཕན་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་མ་བསམས་ནས་ཡོངས་ སུ་ལེན་པར་བྱེད་དོ།།ཡོངས་སུ་བླངས་ནས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་པོས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཀྱི་གསོག་འཇོག་ཏུ་མི་བྱེད་ཅིང་བརླག་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །འཚོ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། ལེན་པ་དང་དེ་ནི་ཕན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། རིགས་པས་འཇུག་པ་དག་པས་མཛེས་པ་ནི། དམ་པས་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བཤད། སྡོམ་པ་ཡང དག་པར་བླངས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སླངས་ནས་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་གུས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ དུ་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཅུ་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་བཅུ་ཞིང་ཕན་ཡོན་རེ་རེ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ཏེ་བསླབ་པ་འདོད་པ་ཉིད་དམ།ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཇིགས་པ་ནི་ལྟུང་བ་ལྕི་བ་དང་། ཡང་བར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྦོམ་པོ་དང་། ཕྲ་བ་རྣམས་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་ གུས་པ་འམ་དེ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ།

在苦行林中获得供养和恭敬，以友善的方式来了敌人。如同月光照射莲花一般，破坏善行并使修行松懈。
若以如理如法获得供养，对少许所得不生欢喜与骄慢，接受时也知适可而止。仅取所需余量，不陷入骄慢过失，即使获得微少供养也不轻视施主，对施主也要生起慈爱之心。
暂且要成就这位施主布施所生的福德事业，减轻他的吝啬嫉妒的污垢，不违背他发愿欢喜行善的承诺，令随喜或助缘者也趋入善行，若他们回向无上正等正觉，则成为利益世间者的助伴。
若回向解脱资粮或世间圆满，即便如此也应想到'以成为其助伴而予以帮助'，不作此等分别而接受。
接受之后，也要按照施主所回向的那样受用，不积蓄储存也不浪费。不应给予非法器。如是以寻求、接受和受用而遍净，即是清净活命。
活命的成办通过寻求、接受以及趋入利他，以如理行持清净而庄严，圣者说此为清净活命。
所谓'学习已正受的学处'，即是正受后依止学习戒律学处，对此也应以恭敬如来教法而见学处的意义，于一切处从十种功德中，每一功德都要观察十种正法圆满而欲求学处。
对过失的畏惧是不分别轻重罪过，防护粗细过失，以恭敬学处或视之为安乐想而学习已正受的学处。

།གང་ཞིག་བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་ལ། །བསླབ་གཞི་བཅས་པར་གྱུར་པ་ནི། །འདི་དག་བསྡམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ། །འདི་དག་ལྡོག་ལས་བདེ་བ་སྐྱེ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་ལེགས་ བསྡམས་ཤིང་།།རང་གི་ཆོ་ག་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཆུང་ལའང་ཉེས་ཆེན་ལྟ། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་དག་།མ་སྨད་འཚོ་བ་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ཡིན། །བསླབ་པའི་གཞི་ལ་སོགས་པས་སློབ་པར་དགའ། །བསླབ་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཅུང་ཟད། །མི་མཐུན་ དེ་དེ་གསལ་བར་རྣམ་པར་སྤོང་།།མདོ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། དེ་ནི་ཕུང་ཁྲོལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དད་པ་མེད་པ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་ བ་ཉིད་དང་།དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྡམས་པ་ཉིད་དང་། ལྟོ་འགེངས་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བ་ལ་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང་། སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དགོད་པ་དང་། སྨྲ་བ་དང་། དགའ་ཞིང་རྩེ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ དང་།དགེ་བའི་ཆོས་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང་། དགེ་སློང་རྒན་རབས་རྣམས་ལ་མ་གུས་ཤིང་བརྩེ་བར་མི་སེམས་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་ངན་པར་སྨྲ་བ་དང་། བཟོད་པ་མེད་པ་དང་། ལས་དང་སྨྲ་དང་འདུ་འཛིན་ལ་མངོན་བར་དགའ་བ་ དང་།ཁྱིམ་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འདྲེ་བ་དང་། བུད་མེད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྟ་བ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུ་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་ དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མེད་དང་ལྡན་འགྱུར།།དེ་བས་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་ལྟ་ལ་ངེས་དམིགས་ཏེ། །རང་གི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་འཕྱན་ལས་བསྲུང་བར་བྱ། །དེ་བས་ན་དེ་བསྲུང་བར་བྱ་སྟེ། སྡིག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་དང་། དེ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། དེའི་ཚུལ་དྲན་པ་དང་། དེའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་རྟོག་པ་སྤང་བ་དང་། ཡུལ་གྱི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་ལུས་ཀྱིས་རྒྱང་བསྲིངས་ལ་སྡུག་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་གཞི་ཤིང་དང་འབག་ལ་རེག་པ སྙམ་པ་དང་།གཟན་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཚོ་བ་རྐྱེན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་ལས་བཟློག་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པར་བྱའོ། །ཆོ་ག་གང་གིས་བྱ་ཞེ་ན། གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པས་ སྤང་བར་བྱ་ཞིང་།སེམས་ཀུན་ནས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་རྣམ་པར་ལྟ་ཞིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ན་དེ་ལྟར་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དགེ་བའི་སེམས་གཏུགས་ནས་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དྲན་པ་བརྟན་པོས་ཡང་དག་པར་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

凡是善逝教法中，所制定的学处，约束这些则生痛苦，远离这些则生安乐。
善持别解脱戒律，自身仪轨圆满境，即使微小过失亦视为大过，身语意的行为悉皆清净。
不贬生计清净活命，乐于学习诸学处，凡是一切学处处，违背之事皆断除。
经中说戒律的障碍即是恶知识，这是一切衰败的来源，即是无信心、无惭、无愧、懈怠、恶慧、不护诸根、贪食、不知食量、初夜后夜不精进修行、追忆往昔的嬉笑、言谈、欢乐游戏、不精进修善法、不恭敬尊重长老比丘、非理作意、恶语、无忍耐、喜好事务言谈聚会、与在家人混杂、频频观看女人、嗔恨怨恨等烦恼，这些都是戒律的障碍，住于戒律障碍者，戒律不能圆满或将退失。
因此为了护持戒律，应当依止其对治分的善知识等。
戒律之因说是护诸根，以此圆满具足无垢戒，故当专注闻法之自性，守护诸根于境不散乱。
因此应当守护，即是断除罪业之因、执取其相、忆念其行相、作意其行相、追寻、见境过患，见过患后亦应远离其身，断除作意可爱，于境贪著之基如触木与泥般，以及如衣服般的生计资具应当降伏，远离极度贪著，断除如理作意，不应贪著种种世间。
以何仪轨而行？应当依止对治而断除，以具正念之心于一切方向观察，当趣入色等境时，如是以坚固正念善加守护，忆念'勿令罪恶不善法损害善心而住'。

། བ་ལྟར་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཡང་དག་པར་ཚར་གཅད་པ་དང་། གཟུགས་སྡུག་པ་དང་བདེ་བ་ལ་ཚེར་མ་ལྟ་བུར་ལྟ་བ་དང་། ཡུལ་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཚོལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ མཚན་ལ་སེམས་དགའ་བ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་སེམས་གཏོང་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འགྲུས་པར་བྱ་བ་དང་། རྒྱུན་ཏུ་བྱ་བས་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང་། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་བསྡམས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་། དབང་པོ་བསྡམས་པའི་གང་ཟག་ རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་།སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བས་སྤང་བར་བྱའོ། །ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཡིས། །མིག་ལ་བྱུག་པར་གྱུར་པ་ཆེས་བླ་ཡི། །རང་གི་ངན་འགྲོའི་ལམ་ནི་སྩོལ་བྱེད་པ། །གཟུགས་ལ་ཆགས་དང་སྡང་བས་ལྟ་མི་བྱ། །ལྕགས་ཁུ་འབར་བས་ རྣ་བ་བཀང་བླ་ཡི།།བག་མེད་ཆགས་དང་དྲེགས་པ་འཕེལ་བྱེད་པ། རྔོན་པའི་ཁོང་གླུ་དག་པས་ལྷག་པའི་སྒྲ། །ཉན་པ་བདག་ལ་ཕན་པས་ཐོས་མི་རུང་། །སྣ་ལ་བལྟས་ཏེ་སྤུ་གྲི་རྣོན་པོར་ནི། །བདར་བ་གཙངས་པའི་ནད་ནི་བརྣག་བླ་ཡི། །བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ འཕེལ་བྱེད་པའི།།དྲི་ཆགས་དགྲ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་མི་རུང་། །མེ་ལྕེ་འབར་བའི་མཚོན་ནི་རྣོན་པོ་ཡིས། །ལྕེ་ནི་མངོན་དུ་གཅད་པར་གྱུར་བླ་ཡི། །སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལམ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པ། །རོ་ལ་ཆགས་པའི་སྡིག་བྱེད་དེ་ལྟ་མིན། །མཁས་པས་རང་ལུས་དགྲ་སྟ་རྣོན་པོ་ཡིས། ། རྣམ་པར་གཏུབས་པས་འཇིག་པར་གྱུར་བླ་ཡི། །རེག་པ་སྣ་ཚོགས་སྲེད་པས་གདུངས་གྱུར་པས། །ཡུན་རིངས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་མི་རུང་། །གང་ཕྱིར་ཅི་དགའ་སྤྱོད་ལས་ཡིད་མ་བསྲུངས། །སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་བསྐྱེད་པའི་སྡིག་པ་སོགས། །དབང་པོ་ལྷག་མ་སྡོམ པའང་ཡོད་མ་ཡིན།།དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་དེ་ཉིད་བསྲུང་བའི་རིགས། །མཁས་པས་འདོད་ཆགས་ཉེས་ལ་མི་སྡུག་བསྟེན། །སྡང་ལ་བྱམས་དང་རྩེ་གོམས་ཡོན་ཏན་གྱིས། །རྨོངས་ལ་མི་རྟག་འདུ་ཤེས་འཆི་བ་ནི། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་བག་ཡོད་བསྟེན་པས་བསྲུངས། །དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ ལས་འཇིགས་པ་མཐོང་ནས་དབང་པོ་བསྡམ་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་པ་དང་།སྲེད་པ་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྐྱེན་ལ་བག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །གཞན་གྱི་ཁ་ཟས་དང་རྙོང་དང་ཤིང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་མཆིལ་པ་ལྟར་འཚོ་བའི་རྐྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ རྣམས་ནི་འཇིགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང་བྲལ་ཞིང་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་། མདུད་པ་མེད་པ་དང་། ལྷག་པར་མ་ཆགས་ པ་དང་།ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཞིང་རྩེ་བའི་དོན་དུ་མ་ཡིན། རྒྱགས་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན། ཆ་རྒྱན་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན། ཁ་དོག་སྡུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མ་ཡིན། བརྒྱན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་དགོས་པའི་དབང་ གིས་དེར་རེ་ཞིག་གོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི།སྦྲང་བུ་དང་། ཤ་སྦྲང་དང་། ཚ་བ་དང་། གྲང་བ་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་གྱི་རེག་པ་ལས་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ངོ་ཚ་བས་གསང་བ་དགབ་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་ལུགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་ཡོངས་སུ་ ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ།

如同黑暗一方的明显执著心要彻底断除，要将美好的形色和快乐视为荆棘，要了知境界的本性，要寻求贪欲的过患，要对出离生起殊胜信解，要对禅定的因相心生欢喜，要将心投入禅定的因相，要精进于善法，要以持续不断的行为精进，要远离诸根未调伏的人，要依止诸根调伏的人，要以视为可怕而远离非律仪。
宁可用炽燃的铁锥，涂抹于眼睛，也不应以贪心和嗔心，观看能引生恶趣道路的色境。
宁可用炽燃的铁水，灌注于耳朵，也不应听闻比猎人歌声更甚的，增长放逸贪欲与傲慢的声音，因为对我无益。
宁可用锋利的剃刀，割断鼻子忍受疾病，也不应增长各种令自身痛苦的香味贪著之敌。
宁可用炽燃锋利的武器，当面割断舌头，也不应对能生起生死轮回痛苦的味道生起贪著造罪。
智者宁可用锋利斧头，砍碎自身，也不应因各种触受的贪欲而受苦，而长久投生地狱。
由于任意放纵而不护心，会产生无边痛苦的罪业等，其余诸根也无法调伏，因此智者应当守护心。
智者对贪欲过患修不净观，对嗔恨修慈心，对愚痴以无常想、忆念死亡、正念和谨慎来守护。
如是见到非律仪的可怕后，应当努力调伏诸根，由于贪爱是生起的事物，应当对受用因缘保持谨慎。
应当视他人的饮食、污秽、木头影像和唾液等生活资具为生起恐惧之因。
因此应当以择法力如理观察后受用，远离贪嗔痴的现行，无有执著、无有系缚、无有贪著，见到过患，具足出离智慧，不为游戏、不为骄慢、不为装饰、不为美色、不为庄严，而是为了需要而暂时受用衣服，为了防护蚊虫、虻、热、冷、毒蛇的触碰，为了遮蔽羞耻处，不是为了随顺出家相而受用乞食。

།ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་འདི་གནས་ཤིང་འཚོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་བསྲུང་བ་ཤིང་རྟའི་མིག་བསྐུ་བ་དང་འདྲ་བར་ཤིན་ཏུ་མ་ཆགས་པར་རྨའི་ཚོར་བ་བསལ་བའི་དོན་དུ་བསྐུ་བ་དང་འདྲ་བར་བྲུ་བ་ཚ་བ་ཞི་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད་པར་སྲོག་བསྲུང་ བའི་ཕྱིར་དང་།ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོན་པ་ལས་ཐར་པའི་དོན་དུ་བུའི་ཤ་ཟ་བ་དང་འདྲ་བར་ཞེན་པ་མེད་པས་དེ་ལྟར་ཚོར་བ་རྙིང་པ་སོ་སོར་གཞོམ་པར་བྱ་བ་དང་། ཚོར་བ་གསར་པ་མི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟས་ལ་ཚོད་རིག་པ་ཉིད་དུ་སྨན་དང་འདྲ་ བར་ཚད་ཡོད་པར་བྱས་ལ་ལུས་འདི་ཁ་ཟས་ཆད་ཙམ་བསྟན་པས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།འདི་ཉིད་ནད་ཡིན་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། ལུས་བདེ་བླག་ཏུ་རྗེས་སུ་གནས་པ་དང་། སྲེད་པའི་ཞགས་པས་མ་བཅིངས་པའི་ བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བྱ་ཞིང་ཚོད་ཟིན་པར་ཟོས་པས་མི་དགའ་བ་དང་།སྐོམ་པ་དང་། གླལ་བ་དང་། ཟས་ཀྱིས་ལུས་ལྕི་བ་དང་། གཉིད་དང་རྨུགས་པ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་རེག་ པར་གནས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན།རྒྱགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་འདི་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། འཚོ་བར་བྱ་བ་དང་། བཀྲེས་པ་བསལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་ཚོར་བ་རྙིང་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། གསར་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་དེ་ལྟར་ཚད་ཙམ་ཟ་བ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་འཚོ་བས་འཚོ་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་རེག པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་ཙམ་ཟ་བ་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ།།སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་སོ་སོར་བརྟག་ཅིང་འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་མ་ཞེན་པས་དེ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་བཀྲེས་པ་བསལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚོར་བ་རྙེད་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང་། གསར་པ་རྣམས་མི་ སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དང་ཞིང་དུབ་པ་ལ་མི་རྟེན་པ་ཡིན་ལ་ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གོ་འཕང་བར་མ་དང་།རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མལ་སྟན་ལ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་མལ་སྟན་ རྣམས་ལ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ།ཅི་ནས་འདི་ལྟར་སྦྲང་བུ་དང་། རླུང་དང་། ཚ་བ་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་དང་། ཆར་དང་། བ་མོའི་རེག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་གནོད་པ་ཕྱུང་བ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བ་དང་། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་གཡེང་བ་ཆུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་ནི་ཇི་སྲིད་གནོད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚོར་བ་རྣམས་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་བ་དམ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ཉེས དམིགས་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ་སྤྱད་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སྲོག་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་པ་དག་།སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ན་ཅི་ནས་ཉེས་པ་སྔོན་དུ་མི་འབྱུང་ཞིང་། འདིའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར། །ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དུས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བསོད་སྙོམས་དང་ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་ལེན་པའི་དུས་ཉིད་ན་འམ། ཁམས་དང་པོ་དང་། ཆོས་གོས་དང་། མལ་སྟན་དང་པོར་རྙེད་པའི་དུས་སུའོ།

为了维持这个身体的生存，守护生命就像给车轮上油一样，要毫不贪执，如同为了消除伤口的痛苦而涂药，为了平息腹部的饥饿而无所贪恋地守护生命。
为了长期安住于清净梵行，如同为了从荒野中解脱而食用儿子的肉一般，以无执著心，如此断除旧的感受，不生新的感受，对饮食知量，如同服药一样要有节制，仅以维持身体所需的饮食使此身长久安住。
因为这本身就是疾病，所以无有过失，与修行相应，身体安乐而住，安住于不被贪欲束缚的快乐中。由于饮食知量，不会产生不悦、口渴、疲倦、身体沉重、昏沉睡眠等，能善住于威仪，以利于修行而安住于快乐中。
不是为了分别，不是为了骄慢，不是为了装饰，应当如是观察所应断除的：即为了此身的安住、生存、除饥、利益梵行而观察。为了断除旧的感受，不生新的感受而思维，如是适量饮食，观察无过失而生活，安住于快乐中。
对于所应断除的要详加观察，不贪著欲乐，不依止于此，为了除饥及断除旧感受而趣入，为了不生新的感受而不依止于自身疲劳。余下的文字是说明中等的境界与随顺。
如是对于卧具也应以如理作意详加观察而受用：即对于卧具也应以如理的心详加观察而受用，为了驱除蚊虫、风、热、毒蛇、雨水、牛虻等的触恼而除去现前的危害，为了内心寂止与随顺，为了减少声音等的散乱而受用。
对于治病的药物，只要是为了去除能产生危害的感受，为了获得殊胜安乐，应观想此身具有众多过患而受用。
如是对于维生所需之事，以观察的力量趣入时，务必使过失不先生起，使此戒律完全清净。
若问何时是观察的时机？当说：即在乞食和获得治病药物之时，或者是最初获得资具、法衣、卧具之时。

།གཞན་དག་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉིན་རེ་ཞིང་དུས གཅིག་གི་ཚེ་ན་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ།།ལ་ལ་ནི་ཉིན་རེ་ཞིང་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་བདག་ཉིད་ནི་རྐྱེན་གྱིས་འཚོའོ་ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བརྟགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡོ་བྱད་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ འཆལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྐུ་བས་ལོངས་སྤྱོད་པའོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ངོ་ཚ་བ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་པའོ།།སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྐལ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་འཁོར་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་འཚོ་བའི་ཐབས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ལས་ལྡོག་པ་ ནི་ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་སླ་བ་ཡིན་ནོ།།དབང་པོ་སྡོམ་པ་ནི་གཉི་གའི་ཡིན་ཏེ།སེམས་བསྲུངས་ནས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་བསྲུངས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཡོ་བྱད་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པའི་འཁོར་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོའི་རྐྱེན་རྣམས་ལ་རིག་པས་ཚད་ཙམ་དུ་ སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་རྗེས་སུ་སྐྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་དད་པའི་སྟོབས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་བསམས་བཞིན་དུ་བསླབ་པ་ལས་འདའ་བས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག་ཇི་ཙམ་དུ་དགེ་བའི་ ཆོས་རྣམས་ལ་དད་པ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་།འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། བརྩོན་པའི་སྟོབས་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ལེ་ལོ་ཅན་དང་མི་མཐུན་པ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ སྡོམ་པའི་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་།དྲན་པའི་སྟོབས་ལ་གནས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དེ་དང་བྲལ་ན་སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡང་རུང་བའི་ཉོན་མོངས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྐྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ལ་གནས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ འགྱུར་ཏེ།དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

其他人说在受用受用时应当做。有些人说每天一次时应当做。有些人说每天一次时，自己依靠资具而活命，如是各自观察时，一切都成为各别观察。
那四种资具也依补特伽罗的差别而成为受用的差别：破戒者的是以偷盗而受用。具戒而不精进作意者的是无惭愧而受用。具戒且精进增上心者的是随许而受用。诸学人的是依缘分而受用。诸阿罗汉的是以自在而受用。
其中清净活命是别解脱戒的眷属，从烦恼活命方便的勤作中退却是身语戒容易。根律仪是二者的，即护心后成为护身语业。无过失资具是根律仪的眷属，因为是对烦恼事物的缘以智慧量度而各别观察随护的缘故。
别解脱戒也应以信力圆满，因为若离彼则虽自制仍会违越学处而成烦恼。如经中所说：'诸比丘，乃至于诸善法生起信心，则于别解脱戒、清净活命、精进力而修学。'彼亦由懈怠及寻求不顺而成烦恼。
根律仪应以有惭及住于念力而圆满。若离彼则任何处所的烦恼都将成为染污。受用资具缘亦应住于慧力而圆满，彼亦是入于正确观察者的清净。

།དེ་བས་བློ་ལྡན་བསླབ་པའི་སྟོབས་གནས་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་རྣམས་དག་པས་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ མ་ལུས་འདྲེན།།ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ལས་ཉེས་མང་འབྱུང་འགྱུར་བར། །ཡང་དག་བསམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བརྟེན་པར། །གནས་པའི་ཆོ་ག་ལ་ནི་འབད་བྱ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་ཡོན་ཏན་མང་པོ་མཐོང་། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ནི་འགྱོད་པའི་མེ་རྣམ་པར་ འབར་བར་འགྱུར་ལ།འགྱོད་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མྱ་ངན་དང་ཞུམ་པའི་དྲི་མས་སྦགས་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ཞིང་། ངན་འགྲོའི་ལས་གཉིས་མེད་པ་ཡིན་པ་དང་། སྨན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་། གྲགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་གནས་དང་། འཚེ་ བ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དང་།ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དང་འདྲེས་པའི་འོབས་དང་། ཡོན་ཏན་བརྗེད་པ་དང་། སེམས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་དེའི་བླ་མ་དང་། སློབ་མ་དང་། གྲོགས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་ཚ་བའི་གཞི་དང་། སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་སྟོང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཀྱི་མདངས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང་། སོ་མ་བཏང་བའི་ཆུ་སྣོད་ལྟར་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཕོངས་པ་རྣམས་ཀྱི དབེན་ཉིད་དང་།དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྡིག་པའི་དྲི་མ་ཅན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་དང་། སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལས་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་། སྐལ་བ་མི་འདྲ་བ་ཡིན། ཁྱད་ པར་རྟོགས་པ་ཡིན།སྐལ་བ་མེད་པ་ཡིན། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་རེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོས་ནག་ནོག་ཅན་དང་འདྲ་བར་མདོག་མི་སྡུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ པ་རྣམས་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།སྦྱིན་གནས་རྣམས་ལས་འབྲས་བུ་ཆུང་ངུན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིན་ཐང་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ།

因此具有智慧者依止学处力量，戒律将变得清净无垢。由于这些清净，能引生息灭意之痛苦的一切三摩地。
由于破戒将生诸多过患，当如实思维此理。未依戒律而住，当精进于住持仪轨，当见持戒所生诸多功德。
其中破戒者将生起悔恨之火熊熊燃烧，悔恨是非理作意、忧愁、沮丧垢染之生处，是无有两种恶趣业，是应当医治之事物，是不名誉之生处，是诸损害之基础，是诸善行之障碍，是与恶人共处之深坑，是忘失功德，是令心生厌，是其上师、弟子、道友之羞耻基础，是无量百千痛苦之基础，是令摄持彼之补特伽罗法光黯淡，如同未经过滤的容器般成为非功德宝器。
将成为诸过患之器，是诸贫乏之空处，是非正道之方向，是诸圣者不应行之处，是与造作罪垢业者同分，与清净业者圣者不同分，是殊胜了悟，是无缘分，是无获得沙门果之希望，因为是具有身语意过失之业。
如同污秽衣服般色相不悦意，依止彼等恶行者长时将获得痛苦故而感受痛苦。由于使施主之果报微小劣质而成为价值低微。

།མི་གཙང་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ན་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གནས་ལྟར་མི་གཙང་བ་ ཡིན།སྙན་པ་མ་ཡིན་པའི་དྲིས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་ན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན། གང་ཟག་སྐལ་བ་མཉམ་པ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་རུང་བས་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེས་བུ་སྦྲུལ་ལྟ་བུ་ ཡིན།ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་བལྟ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གནས་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་ཆོ་ངེས་འདེབས་པར་བྱ་བ་ཡིན། དུད་འགྲོ་འདྲ་བར་མནོག་ཆུང་ཞིང་ནག་ནོག་དང་བཅས་པའི་བུད་མེད་དང་། རེག་པས་མེའི་ཕུང་ པོར་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིང་གནས་མལ་འབར་བ་ལ་གནས་ཤིང་འཁྱུད་པ་དང་།ཡི་དགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། སྐྲའི་ཐག་པས་བྱིན་པར་བསྲུང་ཞིང་མདུང་ཐུང་འབར་བ་སྙིང་གར་དྲག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྣུན་པས་སྡུག་བསྔལ་ཚ་ཞིང་རྣོ་བ་ཡིན། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོའི་སྐྱེ་བོའི་དམོད་པ་ཉེ་བར་གནས་པས་ཉིན་རེ་ཞིང་ཉེ་བར་གཙེས་པ་ཡིན། ལྕགས་ཀྱི་ལེབ་མ་འབར་བས་བསྲེག་པས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཆོས་གོས་གྱོན་པ་ཉིད་ཡིན། ལྕགས་ཀྱི་ཐུ་ལུམ་ཤིན་ཏུ་འབར་བའི་ཟས་ཟ་བས་ཤིན་ཏུ་ཚ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི བསོད་ནམས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན།ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པ་ཤིན་ཏུ་འབར་བའི་ནང་དུ་གནས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མལ་སྟན་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཉིན་རེ་ཞིང་རྣམ་པར་བཅོམ་པ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་སྙིང་རྗེ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་ཡིན། རོ་བསྲེགས་པའི་མགལ་དུམ་ལྟར་དགོས་པ་མེད་ཅིང་གཉི་གའི་དོན་ལས་ཉམས་པ་ཡིན། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་འདུས་པའི་ནང་དུ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན། རྗེས་སུ་བརྟན་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན། ཚུལ ཁྲིམས་ཉམས་པའི་གཏམ་ཐོས་ནས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན།ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཏམ་ཐོས་ནས་རྗེས་སུ་འགྱོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན། འདི་ཐོས་པ་དང་སྤོབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཟུང་བར་འོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། དེ་ རྨོངས་བཞིན་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།ལོ་གྲངས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ན་དེ་ལས་ཐར་ན་ཡང་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལྷག་མ་ལུས་པས་འདི་ན་ཚེ་ཐུང་བ་ཉིད་ཡིན། ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་བ་ཡིན། འགྲན་ཟླ་དང་བཅས་པ་གནས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན། སྐུར་བ་མང་བ་ཡིན། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སྒྲ་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། མཛའ་བོ་དང་ཉེ་དུས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། འཁོར་མི་འདུམ་པ་ཉིད་ཡིན། ཚིག་གཟུང་བར་མི་འོས་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བས་ཕོངས་པའི རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པས་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་སོགས། །རྣམ་སྨིན་དེ་ཡང་མཐར་ནི་གཏུགས་པར་འགྱུར། །རིགས་ནི་དམའ་བར་སྐྱེ་བ་འཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་རྟོགས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོའང་ཉམས་མྱོང་འགྱུར། །ལས་ནི་ངན་པས་དེ་ རུ་འཕངས་ནས་ནི།།དམན་པའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ལས་དེ་ཡིས། །ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསླབས་དམ་པ་མིན་ལ་འཇུག་།དམྱལ་བའི་མེ་ནི་མཐའ་མེད་པར་ལྟུང་འགྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟན་པར་གནས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་ཉེས་པ་ཡང་དག་ པར་བསམ་པར་བྱའོ།

由于具有不净之法，故如同墓地般不净。由于充满不悦之气味，故与之相似。由于是具戒律者应当远离之处，故应如是远离。由于适合与同等根器之人共处，故如同蛇一般。
由于不应被修梵行的智者们观察法性，故如同墓地般应被大众哀号。如同畜生般卑微且污秽的女人，以及触碰后不久即入火聚之因，住于燃烧床榻而拥抱，将入饿鬼之苦。
以发绳缚足，以燃烧短矛猛烈反复刺心，故苦痛炽烈锐利。由于族姓男女诅咒临近，故日日受害。以燃烧铁板焚烧，故穿着极为痛苦的法衣。以极为炽燃的铁锅盛食而食，故成熟极热之福德受用。
由于住于极为炽燃铁罐中难忍之苦报的床褥受用，故日日摧毁，因此成为圣者最应悲悯之事。如同烧尸之火炭般无用，失去双重利益。
在圣众聚集中具有恐惧，为世人所不信任。无法追随坚持。为诸天所不喜。闻破戒之语而生苦。闻具足戒律之语而生追悔。
闻此不应获得辩才等功德，如同墓地之火。彼愚昧而死，死后亦将投生地狱与饿鬼。经过数百年极长时间后，即使从中解脱，由于其果报余留，此世短寿。
受用微少。与对手共处而被压制。诽谤众多。听闻不悦之声。失去亲友眷属。眷属不和。言语不当采信。领受破戒与邪见之苦果报。
破戒者福德微小等，其果报终将穷尽。将获得低贱种姓之生，领受众多痛苦。
以恶业投生于彼，以彼低贱种姓之业，不学戒律趣入非正道，将堕入无边地狱之火。
为生起坚固住持戒律，应当如理思维彼等破戒过患。

།ཚུལ་ཁྲིམས་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བསྲུང་བར་གྱུར་ན་ནི། །འགྱོད་པའི་མེ་ནི་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དགའ་དང་རབ་གུས་སད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུས། །ལུས་དང་ངག་ གི་དགེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད།།ཐར་པའི་གྲོང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ཉིད་དང་། །མི་དང་ལྷ་དབང་གྲུབ་ལམ་གཉིས་པ་མེད། །གྲགས་དང་སྙན་དང་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུས། །ཚེ་དང་སྨད་པས་ཚུགས་པ་མེད་པ་ཡིན། །བླ་མ་སློབ་མ་མཛའ་བཤེས་ངོ་མི་འགྱུར། །མ་སྨད་བདེ་བའི་སྒོར་ནི་གྱུར་པ་ ཡིན།།སྐྱེ་བོ་དམ་པ་དང་འདྲེ་འདྲེན་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པའི་ཆོ་གར་གྱུར་པ་ཡིན། །འདི་དང་ལྡན་ན་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་ཕོངས་པ་ཅི་ཡོད་པ། །ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་། །དམ་ པའི་ཆོས་ཀྱིས་བགྲང་བར་འགྱུར་བ་དང་།།ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བར་ཡང་གོ་བར་བྱེད། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་སྐལ་བར་ལྡན་པ་དང་། །བདག་ཉིད་ཡོན་ཏན་དག་གིས་བསྔགས་འོས་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་དང་སྐལ་མཉམ་གྱི། །རང་གི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་དམན་དང་ན། ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་ཉེས་པས་མི་གོས་ཤིང་། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །མི་ཡི་བདག་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་བདག་།གལ་ཏེ་འདོད་ན་སྲིད་པ་ཟད་པ་ཉིད། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དེས་ནི་ཐོབ་འགྱུར་ལ། །སྨོན་ལམ་གྲུབ པའི་རྩ་བ་འང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན།།དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་འདིའི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ཡང་དག་པར་བལྟས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལས། སེམས་ཤིན་ཏུ་འཁུམས་ཤིང་དེ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་ འཕེལ་བ་དང་།དགའ་ཞིང་མང་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་དེ་དེ་ལ་དགའ་ཞིང་གཅེས་པར་སེམས་པ་མངོན་པར་འཕེལ་ཞིང་གུས་པས་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་བསམ་པའི་དབང་གིས་དོན་སྟེར་ཅིང་། །རིགས་པ་ལྟ་བུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྫས་སྒྲུབ་བྱེད། །དབུལ་པོས་ལྷ་ལས་ བུམ་པ་བཟང་པོ་རྙེད་འདྲ་ཞིང་།།བསྔགས་འོས་རང་ལུས་མི་གཅིག་ལྟ་བུར་བསྲུང་བྱ་ཡིན། །ནུས་ཤིང་ཕན་ལ་རྗེས་བརྩོན་མཐུན་པའི་གྲོགས་འདྲ་ཞིང་། །ཤེས་ལྡན་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་སྡུག་པའི་བུ་གཅིག་མཚུངས། །ཁྱིམ་དུ་གཏེར་ནི་རྒྱ་ཆེན་བྱུང་བ་དང་མཚུངས་ཤིང་། ནད་དང་རྒ་བའི་སྡུག་ བསྔལ་དང་བྲལ་སྲོག་དང་མཚུངས།།གྲོང་ཁྱེར་མི་དབང་ལྟ་བུར་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ནང་གཤིན་འབྲུ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཞིང་ས་འདྲ། །ནད་རྣམས་མ་ལུས་སེལ་བའི་སྨན་གྱི་མཆོག་འདྲ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལས་ལྷག་པའི་གུས་པས་དེ་བསྲུང་བྱ། །ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་ པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་པོའོ།། །།དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་སྦྱངས་པའི ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་དང་།ཆོག་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་དང་། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། གསོ་སླ་བ་དང་། དགང་སླ་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། ། བྱ་བ་ཉུང་བས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་ཚོགས་ཡིན་ཞིང་སྔོན་གྱི་འཕགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ལུས་སུ་མཐུན་པ་དང་། རབ་ཏུ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

应当全面观察持守戒律的功德与其相反的过失。若能善护持戒律，悔恨之火将会熄灭。由欢喜与恭敬心为因，能生起身语善业。
通往解脱城的道路，以及成就人天之道别无二途。由名声、称赞和快乐为因，寿命和毁谤都不能动摇。
上师、弟子、亲友不会改变，成为无过失安乐之门。能与圣者结缘，成为生起功德的仪轨。
具此者成为大智者功德之器。戒律缺失有何等贫乏，能断除种种过失。
能被正法所称赞，也能理解功德的可贵。具有殊胜领悟的福分，自身堪受功德赞叹。
与圣者同等福分，自身功德广大或低劣时，不为破戒过失所染，不会遭受由此而生的痛苦。
人王、三十三天主，若欲求得灭尽轮回，以清净戒律可获得，愿望成就之根本即是戒律。
如是观察持戒与破戒的功德过失后，对破戒深生厌离而不趣入，对戒律则心生欢喜，爱重珍惜，以恭敬心守护。
如如意宝般随心意而赐予利益，如正理般成办所欲之物。如贫者从天获得妙瓶，应如护持独一无二的可赞叹身体般守护。
如有能力乐于助人的善友，如具智慧喜爱功德的爱子。如家中获得广大宝藏，如离病老苦的生命。
如城主般具足功德，如内含丰盛谷物的良田。如能除一切病痛的最胜药，应以更大恭敬守护此戒律。
此为善说道中清净戒律品第一。
如是瑜伽行者以清净戒律，应当获得修习功德，此为三摩地圆满支分之主要。瑜伽行者获得修习功德即：少欲、知足、远离、断除烦恼、精进、易养、易满、安住乐触。
少事务则能守护戒律，此为成就三摩地之资粮，与古圣种相顺，能生起净信。

།དེ་ལས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དགོན་པ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཅོག་པུ་བ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱིང་པ་བ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དང་ངོ་། །དེ་ལ་དམ་བཅའ བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདི་དགོན་པར་གནས་པ་ཡིན་བས་ན་དགོན་པ་པའོ།།དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་དགོན་པ་པ་ཉིད་དོ། །དམ་བཅའ་བ་ཡང་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གྲོང་གི་མཐར་གནས་པ་སྤང་བར་བགྱི་ཞིང་དགོན་པར་གནས་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱའོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་རིམ་ པ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བའོ།།དེ་ལ་དགོན་པ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །དགོན་པར་གནས་ལ་མངོན་དགའ་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ཐོབ་པའམ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་ནུས་པ་ཡིན། །གྲོང་ནང་གནས་རྣམས་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་རྣམ་བཅོམ་ཉེར་ཞི་ ཐོབ་མི་འགྱུར།།དེ་རུ་གནས་པ་ཉིད་ལ་ཕྱག་དར་ཁྲོད། །སྤྱོད་པ་ལྷག་མ་སྦྱངས་པས་རྣམ་མཛེས་ཏེ། །གཡུལ་དུ་མདའ་སྐྱོབ་ཕུབ་བཅས་གོ་བགོས་ཤིང་། །མཚོན་ཆ་ཕུན་ཚོགས་ལྡན་པས་འཐབ་དང་མཚུངས། །དགོན་པར་གཉིད་ལོག་གྱུར་ཀྱང་དབེན་པར་ནི། །གནས་ པས་བདེ་གཤེགས་ཐུགས་མཉེས་བྱེད་ཉིད་ཡིན།།གྲོང་གནས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་གྱུར་ཀྱང་། །དེར་ནི་ཏིང་འཛིན་བདེ་བར་བསྲུང་མི་འགྱུར། །མཛའ་དང་ཕྲད་དང་རང་གི་སྲོག་དང་ནི། །སྡུག་པའི་ལུས་ལ་འང་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནི། །བས་མཐའ་དགོན་པར་གནས་ཏེ་བརྩོན་ འགྲུས་རྩོམ།།ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཐོབ་མི་འགྱུར། །རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་སྒྲ་དང་གླུ་ཡི་སྒྲ། །གཡེང་བར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དང་དེ། །དགོན་པར་མེད་དེ་གང་ཕྱིར་དེ་ཡིད་འང་། །རྣལ་འབྱོར་ལ་ཕན་སྦྱོར་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་དར་ ཁྲོད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅའ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་འཆང་བའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་སྟེ།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡང་ཡུལ་དང་དུར་ཁྲོད་དང་། དེའི་གཉེན་འཁོར་དང་། བར་དག་གི་ཁྲོད་ན་ངོགས་ལྟར་ གནས་པ་དེ་ལས་མཉམ་པ་དང་།མཐོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་པའམ། ཕྱག་དར་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སྨོད་པ་ཡོན་པས་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཡིན་ལ། དམ་བཅས་པའི་ཆོ་གས་ཁྱིམ་པས་བྱིན་པའི་གོས་སྤངས་པ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་བསགས་ཤིང་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པའི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་ ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའོ།

十二头陀功德是这些：住阿兰若、着粪扫衣、常行乞食、一座食、常坐不卧、不重复食、但三衣、着毛毡衣、随处住、住冢间、树下坐、露地坐。
其中，依照誓愿而住阿兰若者，称为阿兰若行者。其本质即是阿兰若行。誓愿即是'从今开始，我当舍弃住于城郊，而住阿兰若'。
其余头陀功德也都依次舍弃与之相违之行。
其中阿兰若行之功德是：住阿兰若者喜爱禅定，能获得或守护禅定。住于城中者因散乱过患，心受损害而不能获得寂静。
住于彼处而行粪扫衣，其余头陀行更显庄严，如同战场上披甲持盾，具足武器而战。
虽于阿兰若处睡眠，因住寂静处而能令善逝欢喜。住于城中虽极入定，亦难护持禅定安乐。
于亲友相逢及自身性命，乃至爱恋之身亦无顾恋，住于边地阿兰若精进修持，何等功德殊胜而不能获得？
种种乐器之声及歌声，诸多令人散乱之差别，阿兰若中皆无，因此其心亦能利益瑜伽。修行者应当依止于此。
同样，粪扫衣行者也是以誓愿为先，具有持用粪扫衣之性质，故称粪扫衣行者。其本质即是粪扫衣行。
粪扫衣是指在城邑、冢间及其亲属间所弃之衣，如同河岸般低贱或高举，故称粪扫衣。或因世人轻贱如粪扫，故称粪扫衣。依誓愿仪轨而舍弃在家人所施之衣，收集粪扫衣，具足寂静知足之德者，即是粪扫衣行者。

།དེ་ཡང་། དགོན་པར་གནས་ཤིང་ཆོག་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །གོས་ནི་དམན་ལས་རབ་དམན་གྱོན་བྱེད་ལ། །འདི་ལ་ལྟོས་པ་དྲག་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་། །འཇིགས་དང་འཁྲུགས་པས་རྨོངས་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །གཞན་ལ་ཆོག་ཤེས་ཡོན་ཏན་གོ་བྱེད་ཅིང་། །ཡིད་ ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དང་བ་ཁོ་ནར་བྱེད།།སེམས་ནི་གྱ་ནོམ་སྲེད་ལས་ཟློག་བྱེད་ལ། །དེ་ཐོབ་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་མི་བྱེད། །བརླག་ནའང་རྗེས་སུ་གདུང་བར་འགྱུར་མིན་ཏེ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་མ་ཡིན། །གོས་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་དང་ནི་འདྲིས་པ་ཡིས། །རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ལས་ལས་ ཉམས་མི་འགྱུར།།དེ་ནི་རྐུན་མ་དག་གིས་དོགས་མི་སྐྱེད། །བསྲུང་བའི་འབད་པས་དེ་ལ་བཅོམ་མི་འགྱུར། །འདི་ལས་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་པའང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་ལོག་པར་འཚོ་བས་ཉམས་མི་འགྱུར། །སྦྱངས་པ་འདི་ནི་སྔོན་ཆད་བྱུང་བ་ཡི། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན། ། བདུད་ཀྱི་སྟོབས་ལས་རྒྱལ་བར་བརྩོན་པ་ལ། །དཔའ་བོ་གོ་བགོས་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན། །གསེར་གྱི་འོད་འབར་ངང་པས་མཚན་ཅིང་དཀར། །མདངས་ལྡན་སྤངས་ན་རྒྱལ་བས་གང་བཅས་པ། །དེ་ཕྱིར་ལྷ་དང་མི་ཡིས་ཕྱག་བྱས་པའི། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ལ་དམ་བཅའ་སུ་མི་བྱེད། །དམན པ་གྱོན་ཞིང་ཟླ་འདྲའི་མདངས་ལྡན་པ།།ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་མཛེས་པའི་གོས་དག་ཀྱང་། །གང་ཞིག་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ནི་འཆང་བྱེད་ལྟར། །ཞི་བའི་ཕུན་ཚོགས་དེ་ནི་སྐྱོད་མི་བྱེད། །དགྲ་བཅོམ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོས་འཆང་བྱེད་པ། །རྙེད་བླ་འདི་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད། །ཉེར་ཞི་དཔལ་ལྡན་བསྔགས་ འོས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན།།ཕྱག་དར་ཁྲོད་ལ་དགའ་བར་སུ་མི་བྱེད། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་གང་ཞིག་ལ་གནས་པ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མཛེས། །འདིས་ནི་གང་ཞིག་དམ་བཅས་བྱས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་འཛིན་པས་སྡུག་པ་ཡིན། །ཆོག་ཤེས་འཕེལ་བ་ནོར་ཆེན་པ་ཡི་ཕྱིར། ། དེ་ཡིས་ཆོས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར། །ཆོག་ཤེས་གཏམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་རབ་དགར་འགྱུར། །དམན་ལས་དམན་རྣམས་གོས་ཀྱིས་མགུ་བ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་གཞན་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་གོས་དང་ལྡན་པ་ལ་གནས་ནས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་མོད ཀྱི།དེ་ནི་ཁྱིམ་པ་ལས་བླངས་པའི་གོས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་པ་ལས་བླངས་པའི་གོས་ལོ་མང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་དེ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མོས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལས་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བས་མགྲོན་དུ་བོས་པ་སྤངས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ཡིན་པས་ན་བསོད་སྙོམས་པའོ།།བསོད་སྙོམས་ནི་ཁམ་གྱི་ཟས་སློང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ་དེ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བསོད་སྙོམས་དེ་ཡང་དམན་པ་དང་། བར་མ་དང་། མཆོག་གི་ཁྱིམ་དུ་སློང་མོ་རྒྱུ་བ་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པའམ།བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་བསོད་སྙོམས་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་འདིས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

此外，住于寺院并以知足之心，穿着比低劣更为低劣的衣服，对此不生强烈期待，不会因恐惧和混乱而迷惑。
令他人了解知足的功德，并且使心意极为清净。使心远离贪求美好，因此不会为获得而生痛苦。
即使失去也不会追悔，因为粪扫衣并不难得。为了衣服与在家人亲近，不会退失自己的法行。
不会引起盗贼的怀疑，不会因守护的努力而被夺走。不会因此产生方向的危害，不会因邪命而退失。
这种修行是过去诸佛也随行的，对于精进战胜魔力者，如同勇士披甲。
金光闪耀如鹅般洁白，具光泽舍弃后佛所制定，因此受天人礼敬的粪扫衣，谁不立誓受持？
虽穿低劣如月般光泽，悦意美丽的衣服，如同持用粪扫衣者，不会动摇寂静圆满。
为众多阿罗汉所持用，此易得且无过失，寂静吉祥值得赞叹者所依止，谁不喜爱粪扫衣？
出家后住于何处，如说而行者最为庄严。以此立下何种誓言，如实持守者则为可爱。
知足增长为大财，由此法得以圆满。知足言语令知足欢喜，以最低劣衣服知足。
其他论师说，住于自然法衣而立誓成为粪扫衣者。但因未舍弃在家人所施之衣，仅以言语成立事物。
长期受用并储存在家人所施之衣，称为粪扫衣者，这也仅是信解而已。
其中所谓乞食，是以誓言舍弃应邀而行乞食，故为乞食者。
乞食是指乞求食物之义，得到之义是词尾。
乞食又分为于低劣、中等、最上之家乞食之义，或因具有为乞食而行的苦行威仪，故称乞食者。
其本质即是乞食性。这是以此誓言而行。

།ང་རྒྱལ་སྤོང་ཞིང་བརྙས་པ་བཟོད་བྱེད་ལ། །རང་གི་ལུས་ནི་སྐྱོ་བ་ བཟོད་བྱེད་ཅིང་།།མགྲོན་བོས་པ་ཡི་བསྡམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །སློང་མོས་སྤྱོད་ལ་ཞུགས་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྦྱིན་པའི་གཏེར་ཆེན་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེ་ལ། །མི་སྨྲ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བོ་འཛུད་པར་བྱེད། །ཁྱིམ་ནང་འཇུག་པའི་ངེས་པའི་བསླབ་པ་ནི། །དེ་སྤྱོད་པ་ཡིས་དགེ་སློང་ཤིན་ཏུ་ མཛེས།།དགེ་སློང་ཚུལ་ནི་རང་དབང་གིས་འཚོ་ཞིང་། །རང་གི་བརྩོན་པས་ཐོབ་ལ་བདེ་བར་སྤྱོད། །ལོག་འཚོའི་ཉེས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་ཞིང་། །འདི་ཡི་ཕྱོགས་འདི་གང་དུ་འང་དགག་པ་མེད། །གང་ལ་གནས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་གྱུར་པ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པས་རྣམ་པར་མཛེས། །ཟས་ ཀྱི་ཕྱིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་མི་འགྱུར་ཞིང་།།དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རྗེས་འཇུག་ཡིན། །ནོར་དང་ཉེ་དུའི་སྐྱེ་བོ་སྡུག་དང་ཁྱིམ། །ཁ་ཟས་རོ་ཞིམ་དེ་དང་དེ་སྤངས་ནས། །ཟས་ཀྱི་སྲེད་པ་ལས་ནི་ལྡོག་གྱུར་པ། །མགུ་བས་དགེ་སློང་དངོས་པོ་གསལ་བྱེད་ཡིན། །དམ་བཅའ་བའི་ དབང་ལས་སྟན་གཉིས་པ་ལ་གནས་པའི་ཁ་ཟས་སྤངས།སྟན་གཅིག་ལ་ཟས་ཀྱི་རིགས་ལ་སྤྱོད་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་སྟན་གཅིག་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་ནི་སྟན་ལ་འདུག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། གཞན་དག་ནི་ཁྲུས་བྱས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གང་ ཞིག་ཟོས་ནས་སྟན་དེ་ལས་མ་ལངས་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད་ཁྲུ་བའི་ཆུ་བླངས་ནས་སླར་ཟ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་།ཁ་ཟས་སོ་སོར་ཐོབ་ནས་ཁམ་གྱི་ཐ་མ་ཟོས་ནས་ཡང་སླར་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཟས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དམ་བཅའ་བ་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཟ་བའི་ ཉེས་པ་ཡིས།།སྟན་གཅིག་རང་གི་བྱ་བ་སྤོང་མི་བྱེད། །ནད་ཉུང་གནོད་པ་ཆུང་ཞིང་ལུས་སྲབ་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་ལྡང་བ་ཡང་བར་འདིས་འགྱུར་རོ། །ཆོ་ག་བཞིན་གནས་བདེ་བར་འཆག་པ་དང་། །ཐུབ་དབང་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། །ཆོག་ཤེས་གསོ་སླའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་ མཐུན་ཞིང་།།ཟས་ཀྱི་བདེ་བའི་འདམ་གྱིས་གོས་མི་འགྱུར། །འདི་ཡི་སེམས་ནི་རོ་ལ་མི་གདུང་ཞིང་། །བསམ་གཏན་རྗེས་སྦྱོར་དག་ལ་དགའ་བ་ཡིན། །དེ་ལ་དགའ་བས་རབ་ཞི་བྱ་དགོས་གཅིག་།ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ནི་བདེ་བླག་ཉིད་དུ་སྤོང་། །དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གློས་ཕབ་ སྤངས་ཏེ་འདུག་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་ཅོག་པུ་པའོ།།སེམས་ཅན་དགེ་བ་ལ་དམ་བཅའ་བའི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིད་ཀྱི་མུན་པ་སྟུག་པོས་མི་ནོན་ཅིང་། །སེམས་ནི་མལ་སྟན་བདེ་བའི་དབང་མི་འགྲོ། །འདི་ཡི་ལུས་སུ་འཛིན་པ་སྲབ་པ་དང་། །འདི་ལས་མཉམ་ པར་འཇོག་པ་བདེར་གནས་འགྱུར།།ལེ་ལོ་དངོས་པོ་སྤོང་བའི་སྟོབས་སྐྱེད་ལ། །རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ལས་བསྒྲུབ་ལ་མི་གཡེལ། །ཡང་བའི་རིམ་གྱིས་སླར་ལ་བརྟེན་པ་ན། །ངལ་བའི་ཉེས་པ་ཤས་ཆེར་ཉམས་མི་མྱོང་། །སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་བཅས་ལུས་ནི་དྲང་པོར་གནས། །བསམ་གཏན་ལ་ རྩོལ་ལུས་ཀྱིས་གང་འཛིན་པ།།དགེ་སློང་འཆག་གནས་ཉལ་བའམ་འདུག་པ་ཡིས། །ཞི་བའི་དཔལ་ནི་དེ་འདྲ་འཛིན་མི་འགྱུར། །ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཁ་ཟས་མི་ཟ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་སྟེ། བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལྷག་པའི་ཁ་ཟས་ ཟ་བ་ལས་ལྡོག་ཅིང་དེ་འདོར་བ་ཡིན་བས་ན་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པའོ།།དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དོ།

舍弃我慢并忍受轻蔑，忍受自身的疲惫，
乞食行者不会有邀请客人时的约束之苦。
布施的大宝藏带来广大安乐，默默地接引众生。
进入家中时的确定学处，行持此法的比丘极为庄严。
比丘的生活方式是自由自在，依靠自己的精进获得安乐受用。
不被邪命过失所压制，此方面无有任何障碍。
依止于此而出家的人，以如是修行而显得庄严。
不会因食物而受苦，随学圣者们的行为。
舍弃了财物、亲属、可爱之人和家庭，以及美味饮食等等，
远离对食物的贪欲，满足地显明比丘的本质。
由于誓言的缘故，舍弃在第二座位上用餐，在一个座位上受用食物的这种行为，故称为一座食。
有些人认为这是指坐在座位上直到最后，其他人则说是指洗净为止。
即使吃完后没有离开座位，取了洗钵的水后也不再食用，
各自获得食物后，吃完最后一口便不再食用，这就是所谓的食物的终点。
如是修习誓言。
由于反复进食的过失，不应舍弃一座食的行为。
少病少恼且身体轻盈，瑜伽行者因此而轻安。
如法安住、安乐行走，随顺大仙的教法，
知足易养的功德相应，不被饮食之乐的泥沼所染。
此人之心不贪著美味，喜欢修习禅定，
因喜欢禅定而应当寂静，轻易地断除烦恼。
由誓言为先导，舍弃倚靠而坐的行为，具有这种行为故称为常坐不卧。
是众生对善法的誓言的如实修行。
不被浓重的睡眠黑暗所压，心不随卧具安乐而转。
此人身体轻盈，由此而安住于禅定。
生起断除懈怠的力量，不懈怠于完成自己的法务。
依靠轻安的次第，不会过多地体验疲劳的过失。
结跏趺坐身体正直而住，精进禅定身体所持，
比丘行走、安住、卧睡或坐，不会失去如是的寂静之德。
所谓不后食，即是不在后时进食的行为者为不后食，
由誓言为先导，远离并舍弃剩余食物的食用，故称为不后食。
其本质即是不后食性。

།ཕྱིས་ནས་ཟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན། །དམ་བཅའ་བླངས་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །བརྐམ་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆོག་ཤེས་དང་། །དད་པའི་ཚུལ་དང་རྗེས་མཐུན་ཡིན། །སླར་ཡང་ཁ་ ཟས་ཚོལ་བ་ཡི།།ངལ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ནི། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོ་ག་ངོ་མཚར་བཅས། །འདོད་མཚུངས་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དཔལ། །སྤངས་ཏེ་ཟ་བའི་ཆོ་ག་བྲལ། །ལྟོས་ལ་གདུང་བའི་ཚུལ་སྤངས་པ། །དེ་ནི་གསོ་སླར་གྱུར་པ་སྟེ། །བདེ་ཞིང་ལུས་ཡང་འགྱུར་བ་ཉིད། །ཆོས་གོས་ གསུམ་པ་ཡོད་པས་ཆོས་གོས་གསུམ་སྟེ།སྣམ་སྦྱར་དང་། བླ་གོས་དང་། མཐང་གོས་དང་། བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྟག་པ་སྤངས་ཏེ་ཆོས་གོས་གསུམ་འཆང་བའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ གོས་གསུམ་པོ་ཙམ་གྱིས་ནི།།ཆོག་ཤེས་ཡང་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་། །མང་པོ་ལ་སྲེད་ཉེར་བཅས་པས། །གོས་སོགས་པ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན། །འདབ་ཆགས་ལྟ་བུར་བླངས་ནས་ནི། །གང་དུ་དགའ་བར་འགྲོ་བར་བྱེད། །སྤང་བའི་གནང་བ་དང་བྲལ་ཞིང་། །དེ་ལས་དགེ་སློང་ཉོན་མོངས་ མེད།།ཞག་བཅུ་ལས་འདས་ལྟུང་བ་ནི། །ཆོས་གོས་འཆང་འདི་ལ་མི་འབྱུང་། །གོས་བརྟག་པ་ཡི་བྱ་བ་ནི། །འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཚུལ་འཇུག་ལ་འཁུར་ཞིང་། །འདོད་ཆུང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །ཆོས་གོས་ཀྱི་ནི་བྱ་བ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་ངལ་བར་ འགྱུར་མ་ཡིན།།དད་པ་དག་པ་འདི་ཡིས་ནི། །སྟོན་པ་ལྟ་བུར་མཆོད་པར་བྱེད། །དེ་བས་འདི་ནི་ཆོས་གོས་སོགས། །གུས་པར་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཕྱིང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཐགས་སུ་མ་བཏགས་པ་ལ་ཕྱིང་པ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་སོ། །དམ་ བཅའ་བ་སྔོན་གྱི་འགྲོ་བས་ཕྱིང་བ་འཆང་བའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིང་པ་པའོ།།དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ཕྱིང་པ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་། དག་པར་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། །བལ་བསྡུས་པ་ལས་བྱས་པའི་གོས། །སྣལ་མ་མེད་པས་ཆོག་ཤེས་པས། །བཟང་ པོ་སྲེད་ལས་བྱུང་བ་ཡི།།དེ་ཚོལ་བ་ཡིས་ཉོན་མོངས་མེད། །གོས་ནི་བཟང་པོ་སྤངས་བ་ཡི། །ཆ་ལུགས་འཆང་བས་འབར་ཞིང་མཛེས། །དགེ་སློང་རབ་ཞི་དགའ་བ་ནི། །སྟོན་པ་ལྟ་བུར་མཛེས་པ་ཡིན། །དུར་ཁྲོད་བླ་གབ་མེད་པ་དང་། །ཤིང་དྲུང་དག་ཏུ་གནས་པ་ན། །དེ་ལ་བརྟེན་པས་ ཆར་དང་ནི།།ཚ་དང་གྲང་བ་ལ་སོགས་སེལ། །འདིས་ནི་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པའི། །རེག་པ་ཡིས་ནི་གནོད་མི་འགྱུར། །བྱ་བ་མང་ཉུང་རང་དོན་དང་། །ཆོག་ཤེས་པ་ལས་ཉམས་མི་འགྱུར། །གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནས་ པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ།།དེ་ཡང་གང་དུ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་མལ་སྟན་གྱིས་མགུ་བར་གྱུར་ཅིང་གསར་བུས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་མལ་སྟན་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པས་དེས་བསླང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

从此舍弃晚餐。由于受持誓言，无有贪著且知足，随顺信心之法。
舍弃寻找食物的劳累，仅此便有奇妙仪轨。同等欲望即功德庄严。
舍弃进食仪轨，远离饥渴之苦。这便成为疗愈，身体轻安快乐。
具有三法衣故为三法衣者：即大衣、上衣、下裙。由于先有制定，故舍弃常见而持三法衣之行为，故称三法衣者。其事相即是三法衣性。
仅以三法衣，知足而趋轻安，由于对众多之贪著，舍弃其他衣等。
如同飞鸟般受持，随喜而行。远离舍弃开许，由此比丘无烦恼。
超过十日之过失，此持衣者不会发生。检查衣物之事，于此并不存在。
趋入圣法而担负，以少欲功德庄严。由于法衣之事，不会生起极度疲惫。
以此清净信心，如同供养导师。因此于此法衣等，恭敬心得以增长。
所谓毛毡者，即在世间中称未织造的羊毛原料为毛毡。由于先有誓言而持毛毡之行为，故称毛毡者。其事相即是毛毡性。
复次，清净舍离功德，以收集羊毛所制衣，无有经线故知足，善妙生于贪欲。
无有寻求之烦恼。舍弃上等衣物，威仪庄严而光明。比丘极为寂静欢喜，如同导师般庄严。
于无遮盖之尸陀林，及树下而住时，依此能除遣，雨及炎热寒冷等。
由此对善妙贪著之，触受不会造害。事务多寡自利及，不会退失知足。
所谓如实住者，由于先有誓言而住于如实之行为，故称如实住者。复次，以任何所得之卧具而满足，舍弃由新学执著优良卧具之贪著所引发，故如是。

།ཇི་བཞིན་བཏིང་བས་མགུ་བའི་ཕྱིར། །སྡོམ་བརྩོན་ ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིན།།དགེ་སློང་གསར་བུ་མལ་སྟན་ན། །བདེ་ལ་གནས་པ་རྗེས་སུ་བསྲུང་། །དམན་པའི་མལ་སྟན་ལ་འདུག་ཀྱང་། །བཟང་པོ་ལ་ནི་ཉེ་བ་མེད། །ཆགས་དང་སྡང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ནི། །གནོད་པའི་གཞི་རུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །མལ་སྟན་ལ་ནི་ཆགས་པ་ཡིས། །ཕན་ཚུན་ དུ་ནི་དྲངས་པ་ཡིས།།རང་གི་བྱ་བ་མི་ཉམས་ཤིང་། །བྲལ་བར་གྱུར་ཀྱང་གནམ་མི་གཡོ། །རྩཝ་བཏིང་བ་འམ་ས་ལ་ཉལ་བ་ན། །ཇི་བཞིན་གཞི་ལས་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ནི། །ནོར་བུ་འབར་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྟེངས་ནའང་། །ཆོག་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཇི་ཡོད་མིན། །དུར་ཁྲོད་པ་ ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་དུར་ཁྲོད་པའོ།།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་ནི། དུར་ཁྲོད་དུ་ནི་རྒྱུན་དུ་འཆི་དྲན་པས། །སྐྱོ་འགྱུར་དེ་ལས་བག་མེད་འགྱུར་མ་ཡིན། །མི་གཙང་སྣ་ ཚོགས་མཚན་མ་རྣམས་མཐོང་ནས།འདི་ཡི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་འཕེལ་མི་འགྱུར། །འདིར་ནི་མི་མ་ཡིན་པ་གུས་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ཡི་སྲོག་ལ་ལྟོས་པ་ཆུང་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ལ་བརྟེན་པས་དྲེགས་པ་སྤོང་འགྱུར་ལ། །དེ་བས་དེ་ནི་ཆོས་འགའ་མང་དག་འཐོབ། །སེམས་ནི་ཞི་ལ་ ཕྱོགས་ཕྱིར་རང་སྲོག་དང་།བདེ་དང་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་འགྱུར་ལ། །སྡིག་སྦྲུལ་མི་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་ལས། །དེར་གནས་པས་ཀྱང་སྔར་བས་སྐྲག་པ་མེད། །ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའི་ཚོགས་གཡོགས་པའི་གནས་སྤངས་ལ་ཤིང་དྲུང་དུ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ ལ་ཡོད་པས་ཤིང་དྲུང་པའོ།།དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དོ། །དེར་དམ་བཅས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། གང་ཞིག་ཤིང་དྲུང་བཟང་པོ་དག་ཏུ་ནི། །མལ་སྟན་དག་གིས་སེམས་མགུའི་འབྱོར་པར་ལྡན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ། །དེ་ནི་དམ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ ལམ།།དེ་ནི་ཆོས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །བདུད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་དྲེགས་པ་ཟློག་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་ཡིད་ནི་མཉམ་འཇོག་སྒྲུབ་རྒྱུ་ཡི། །བདེ་བ་དག་ལས་དགེ་སློང་ཉམས་མི་འགྱུར། །རྙེད་པར་སླ་ཞིང་ཡོ་བྱད་ཉུང་བ་དང་། །འདུ་འཛི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲིབ་པ་དང་མཚུངས་ཤིང་། ། རང་གི་གནས་ལ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་སྟེན། །དགའ་བས་ཤིང་དྲུང་དག་ཏུ་སུ་མི་གནས། །ལོ་འདབ་གསར་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་ནི། །མདོག་འགྱུར་བས་བཅོམ་ལོ་མ་ལྷགས་པས་ཤིང་། །རང་གི་རྩ་བར་གནས་པའི་སྡོམ་བརྩོན་ལ། །མི་རྟག་འདུ་ཤེས་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། །བླ་གབ་མེད པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའི་ཚོགས་གཡོགས་པའི་ཆོ་གས་ཤིང་དྲུང་སྤངས་པའི་གནས་ཀུན་ནས་གོ་སྐབས་ཡོད་བླ་གབ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་བླ་གབ་མེད་པ་པའོ།།བླ་གབ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བླ་གབ་པ་ཉིད་དོ།

由于如理铺设而生欢喜，持戒者极为庄严。
新出家比丘住于卧具，安乐而得到护持。
虽住于低劣卧具，却不近于贤善。
贪欲与嗔恚之处，不会成为损害之基。
由于对卧具贪著，相互牵引，
自己的事业不会衰损，即使分离也不动摇。
铺设草垫或睡于地上，如是依基而生之安乐，
即使在珍宝闪耀的宫殿之上，对无知足之心也是无有。
所谓住尸林者，即以誓愿为先导，具有住于尸林之行为，故称尸林住者。
因为是其本性，故称为住尸林性。
其功德为：常在尸林忆念死亡，生厌离故不会放逸。
见到种种不净相后，此人的欲贪不会增长。
于此非人会恭敬，此人对生命的执著减少，
依此能断除傲慢，因此获得诸多法益。
心向寂静故于自身命，乐与身无所顾恋，
对毒蛇非人等恐怖，住于其处较前更无畏惧。
所谓树下住者，即以誓愿舍弃有遮蔽处而住于树下之行为，故称树下住者。
其事相即是树下住性。
誓愿住于彼处之功德是：若人住于殊胜树下，具足令心欢喜卧具之受用，
于诸方无碍而行，此乃妙法圆满之道。
彼能令法增长，能遮止魔力傲慢。
其心于等持修行之因，安乐中比丘不会退失。
易于获得且资具少，远离喧嚣苦恼障碍，
于自处所依止广大功德，谁不欢喜住于树下？
新生枝叶转变颜色，被风吹落的树叶，
对住于树根的持戒者，如是显示无常之相。
所谓露地住者，即以誓愿舍弃有遮蔽处及树下而住于四面开阔露地之行为，故称露地住者。
露地住之本性即是露地住性。

།དེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཡོན་ ཏན་ནི།།མལ་སྟན་ཚོལ་དང་བསྲུང་དང་སྦྲུག་པ་ཡིས། །ཡོངས་སུ་ཉལ་བའི་གཞིར་གྱུར་མ་ཡིན་ཞིང་། །བླ་གབ་མེད་ལ་སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ལ། །འདུ་འཛི་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་དགག་པ་མེད་པར་ནི། །རི་དགས་ལྟ་བུར་རང་དགར་ འགྲོ་བ་ཡིན།།ཆོག་ཤེས་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་འགྱུར་ཞིང་། །སེམས་ནི་གནས་ཁང་འདུ་འཛི་ལས་རྣམས་གྲོལ། །གཉིད་ཆུང་ཉིད་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་མཐུན་ཞིང་། །དམ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པས་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་འཛིན་ཅིང་། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཅུང་ ཟད་ལ་ཆགས་རྣམ་སྤོང་བ།།ཡོན་ཏན་དེ་དེ་བླ་གབ་མེད་ལ་གནས་པས་འཐོབ། །སྐར་ཚོགས་རིན་ཆེན་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཡིས། །ནམ་མཁའི་བླ་རེ་ཉི་ཟླའི་མར་མེར་ལྡན། །འཇིག་རྟེན་དུ་མ་དེ་སྙེད་རི་དང་བཅས། །ཁང་བཟངས་དང་ལྡན་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་ཡིན། །དེ་དག་ལ་སོགས་ པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་བས་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་དང་།ཉེས་པ་རྣམས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཆུ་འཐུང་བ་ལ་འཐུང་བ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པའམ། ཟས་ཟ་བ་ལ་ཟ་བ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་བར་ཚིག་ གོང་མ་ཕྱིས་ཏེ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་།འདུ་འཛི་དང་ཤས་ཆེར་འདྲེ་བ་ཉིད་དང་། ལེ་ལོ་ཉིད་དང་། གཉིད་དང་། འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དམ་བཅའ་བ་འདི་དག་ནི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་བས་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འདི་དག་ནི་དམ་བཅའ་བའི་རྟེན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་ཤིང་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་བྱེད་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་འདི་དག་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སྡིག་པ་འདོད་པ་དང་། སེམས རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་།དམན་པ་དང་། ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་སོ་སོར་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ སངས་རྒྱས་དང་།ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་དང་འདྲ་བར། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་དག་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་དགོན་པས་མ་འོངས་པའི་འཇིགས་པ་དྲན་ནས་བག་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ བརྟུལ་བ་དང་།མཆོག་ཏུ་བདག་ལ་ཕན་པས་གནས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དད་དཔོན་གྱིས་དགེ་སློང་སྒྲ་ངན་ལས་བརྩམས་ཏེ་བཤད་པའི་དགོན་པ་པའི་ཚུལ་སྐྱོ་བས་གཡེངས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསམ་པར་བྱ་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ།

其正确受持的功德是：不以寻求卧具、守护和清扫而成为完全卧息之处，
而是发誓在无遮盖处修行，因远离喧闹而极为庄严。
于一切方向无有障碍，如野兽般自在而行。
具足知足功德之最上，心从住处喧闹诸事中解脱。
少睡眠且随顺作意，依止圣者之法而持功德分，
断除对些微身体安乐之贪著，此等功德由住无遮盖处而获得。
以星群珍宝光芒炽燃，天空帷幕具日月明灯，
诸多世界与山岳俱在，即是具足宫殿之大寺院。
由于具足如是等功德之聚，故称为头陀功德，
因能净除诸过患，故称为头陀功德。
譬如称大象饮水为'饮饮'，或说吃食为'食食'一样，
去除前词后，能净除不知足、多与喧闹、懈怠、睡眠、散乱等过患，故称为头陀。
此等誓言是诸过患之对治分，故称为头陀，此等是依誓言基础而分别。
此为最上声闻所赞叹并受持，因是作用之最上故应当正确受持。
如是，受持此等能断除贪欲、散乱心、下劣、愚痴等罪过，
因为是不共之法，能各别断除不知足、贪著等罪过，
是一切共同之法，且是究竟之法。
又如供养佛法僧一般，因是能净除欲贪与愚痴之法，故为善法。
其中比丘忆念未来之怖畏而住于正念、精进、
以最上利己而住于阿兰若处。
法将为驱除因恶名而生起的厌离阿兰若行为之散乱，而宣说应当思维并如是学习。

།བག་མེད་གཉིད་དང་ལེ་ལོའི་རྗེས་ འཇུག་དང་།།ཁྱིམ་པའི་བདེ་བ་དྲན་པས་སྐྱོ་བར་འགྱུར། །ལོག་པར་བརྩོན་པས་ནགས་ལ་མངོན་དགའ་དང་། །དགའ་ཞིང་དགོད་སོགས་ཀྱིས་ནི་དགོན་པར་གཡེངས། །སྡིག་འདོད་བསམ་པས་དགོན་པར་གནས་པ་ཡིན། །དམན་ཞིང་མི་མཁས་སྐྱོ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྣམ་གཡེངས་བདག་ ཉིད་ཤིན་ཏུ་གཡེངས་བྱེད་ཅིང་།།སྦྱོར་བ་བཟང་ལྡན་ཉེས་དེའི་སྐལ་ཅན་མིན། །ཉེས་ལ་མངོན་དགས་ཀུན་དུ་ཞུམ་འགྱུར་ཞིང་། །ཁྱད་པར་ཆུང་ངུས་ཤིན་ཏུ་དག་པས་གཡེངས། །ཉེས་ལ་དགྲ་བོ་ལྟ་བུར་ཡིད་རྩུབ་ཅིང་། །ཞི་ལ་མངོན་བརྩོན་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་མཛེས། །དེ་བཞིན་ཕྱག་དར་ ཁྲོད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་།དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་བསམས་ནས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་བདག་ལ་སྟོད་པ་དང་། གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ དག་ནི་གཙོ་བོའི་ཡོ་བྱད་ཡིན་གྱི་དྲེགས་པའི་ཚོགས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རོ་མྱང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྙེད་པ་དང་། བསྐུར་སྟི་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལྷ་སྦྱིན་རྣམ་པར་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ཡང་དྲན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ ཕྱག་དར་ཁྲོད་པས་ཀྱང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་འཆང་བ་དང་།རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱའོ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་ན། དགེ་སློང་ཁེངས་ཤིང་མི་བརྟན་པ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ནི་གོན་གྱུར་ན། །སྤྲེའུ་སྟག་ལྤགས་གོན་མཚུངས་ཏེ། །འདི་ནི་དེ་ཡིས་མཛེས་མ་ཡིན། །ཁེངས་པ་མེད་ཅིང་ རང་བཞིན་བརྟན།།སྡིག་མེད་དབང་པོ་བསྡམས་པ་ནི། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱིས་རྣམས་མཛེས་ཏེ། །རི་སུལ་གྱི་ནི་སེང་གེར་མཚུངས། །དད་པ་མེད་པའམ་དད་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྨད་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། གང་སྨོད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་དམ་བཅའ་བ་རྗེས་སུ་ དོར་བར་མི་བྱ་ཞིང་འདི་ལ་བཟོད་པའི་བསམ་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གྲོང་ཁྱེར་རམ་ལྗོངས་སུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་པ་བླ་མའམ། དེ་དང་འདྲ་བའི་ཚངས་པ་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ་དྲི་བ་བྱས་ནས་གོས་གྱོན་ཏེ། སྐ་རགས་བཅིངས་ལ་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ལ་མདུད་པ་བཅིངས་ཏེ། མཆིལ་ལྷམ་བགོས་ནས་དུས་ལ་བབ་པར་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་ན་ཡང་ཉི་མ་དང་དུས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་འཇུག་པར བྱའོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་སློང་མོ་སྤྱོད་པས་འཚོ་བ་འདི་ནི་འཚོ་བའི་ཐ་ཆད་ཡིན་ཞིང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལྟར་སྐྲ་བྲགས་པ་ལག་ན་ཐོད་པ་ཐོགས་ཤིང་གོས་ཐ་དད་པ་གྱོན་ནས་གཞན་གྱི་གྲོང་དུ་སློང་མོ་རྒྱུ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་ལུས་ཀྱི་དོན་ དུ་འདི་ལྟར་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བ་དང་།གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བཞིན་པ་དང་། ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་ཟླུམ་པོར་བགོས་པ་དང་། མིག་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པ་དང་། ལྐུགས་པ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་ལྐུག་པ་ལྟ་ བུར་བྱེད་ཅིང་བསྡམས་པ་ལུས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ།

放逸、睡眠和懒惰的追随者，以及忆念在家人的安乐而生厌倦。以邪精进而喜好林间，以欢笑等在寂静处散乱。
以恶意而住于寂静处，低劣无智而生厌倦。散乱自身极为散乱，具善加行者非此过患之份。
喜好过失而处处退缩，以微小差别而极为散乱。对过失如同仇敌般心粗暴，对寂静精进稳固者为庄严。
如是，对于粪扫衣等，应当如理思维圣者之法与非圣者之法，正确受持头陀功德后，不应赞叹自己、贬低他人，不应随顺非圣道。
这些是主要资具，而非傲慢之聚。不应贪著以此获得的利养、恭敬和偈颂之味，应当忆念提婆达多因利养、恭敬和偈颂而堕落。
比丘粪扫衣者也应当与持粪扫衣相应而善寂静。若非如此，比丘若傲慢不稳固，身着粪扫衣，如同猴子披虎皮，此非庄严。
无傲慢性质稳固，无罪过摄诸根者，以粪扫衣而庄严，如同山涧中狮子。
虽为无信或少信者所诽谤，但被诽谤是世间法，不应舍弃誓言，应以忍辱心胜伏此事。
乞食者入城或入境乞食时，应以清净学处和善念自身成为法器，向上师或与之相等的梵行者请教后，着衣系腰带，具正知而取衣钵系结，穿鞋入村时也应知晓日期和时间而入。
即此乞食生活是最低劣的生活，世间剃发持钵着异服入他人村落乞食，然应忆念如来教诫，为身体而如是寻求，见身过患，随学入城学处，圆整着衣裙，目不散乱，虽非哑者如哑者般行持，摄心极为摄持而入。

།གྲོང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཤིང་རྒྱུ་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། བསྟོད་དང་མ་སྨད་པ་ན་དགའ་བར་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་བསོད་སྙོམས་སྟེར་བ་རྩོམ་པའི་བུད་མེད་མཚན་མ་དང་། ཡན་ལག་ལ་རྟོག་པ་ལྟར་སྤང་ཞིང་ཡོངས་ སུ་ཚོལ་བ་མེད་པ་དང་།འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་། དྲེགས་པ་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་བརྟན་པས་བསྲུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་ལེན་པའི་ཚོད་ཤེས་པ་དང་། སྙོམས་ཤིང་དུས་ལ་རྟོག་པ་དང་། བག་ཡོད་པས་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །འདྲིས་པ་ མེད་ཅིང་མཛའ་བཤེས་མིན་ཁྱིམ་དུ།།གྱོ་མོའི་སྣོད་ཐོགས་སློང་མོའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ། །མགོ་བྲེགས་བརྩམས་པའི་གོས་ངན་གྱོན་པ་ལ། །བག་མེད་གྱུར་ན་ངན་པ་རྣམས་དང་སྙམ། །སྟན་གཅིག་པ་དག་གིས་ཀྱང་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་དང་། བཏུང་བར་བྱ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དམ་ བཅའ་བ་ནི་འགལ་བ་མེད་ན་ཡང་ཆོག་ཤེས་པ་དང་།བརྐམ་ཆགས་མེད་པ་དང་། རོ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། རང་གི་བྱ་བ་ལས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བལྟས་ཏེ་སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཙམ་གྱིས་འཚོ་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་རེག་ པར་གནས་པར་འགྱུར་བར་བྱའོ།།ཅོག་བུར་འདུག་སྟེ་གཉིད་ལོག་པ་ལ་འཇུག་པར་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བས་འགྱེལ་ཞིང་མགོ་བོ་འདུད་པ་དང་། ཁ་ཆུ་འཛགས་པས་ཉལ་བ་དང་མཚུངས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །འདི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་མལ་སྟན་གྱི་བདེ་བ་སྤང་ བར་བྱའོ།།ཅོག་པུ་མ་ཡིན་ན་ཡང་སྣ་སྨན་བཏང་བའི་དོན་དུ་དུས་ཉུང་ཟད་ཅིག་ལུས་ཕབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དམ་བཅའ་བ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པས་ཀྱང་བསྟབས་པ་ལས་ལྷག་པར་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་བྱ་ཞིང་། མ་བསྟབས་པ་ཡང་ཟོས་ཟིན་ནས་ལོངས་སྤྱད་པར་ མི་བྱ་སྟེ།བརྐམ་ཆགས་མེད་པ་དང་། ཆོག་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱའོ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པ་བས་ཀྱང་ཅི་ནས་ཀྱང་ཡོ་བྱད་བསྐྱུངས་པས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་དང་མི་འགལ་བར་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཕྱིང་པ་པས་ཀྱང་ ཕྱིང་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱས་པའི་ཆོས་གོས་མ་རྙེད་པར་གྱུར་ན་བལ་ལས་བྱས་པ་སྣལ་མ་བཏགས་པ་ཡང་བཅང་བར་བྱ་སྟེ།དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་ཇི་བཞིན་པས་ཀྱང་རྐྱེན་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ན་གཞན་ལས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །མནོས་ལ་དེའི་མལ་སྟན་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུས་དེའི་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དུར་ཁྲོད་པས་ཀྱང་བུ་རམ་ཏིལ་དང་སྦྱར་ཚོད་དང་ཤའི་ཚོད་མ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་བྱ་ཞིང་དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གནས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་མང་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། བྱམས་པའི་སེམས་དང་གལ་ཏེ་སྨྲ་ན ཆོས་སྟོན་པས་གནས་པར་བྱའོ།།གཞན་དག་ན་རེ་དུར་ཁྲོད་པས་དུར་ཁྲོད་དུ་སྤྱིལ་པོའམ། མལ་སྟན་ལ་སོགས་པ་མི་བྱ་ཞིང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གོང་གི་ཆའམ་འོག་གི་ཆར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ་བར་མི་བྱའོ། །ཉ་དང་ཤ་དང་འོ་མ་དང་ཏིལ་དང་། བག་ཟན་དང་། མ་ཤའི་ སྲན་ཆེན་བཟའ་བར་མི་བྱ།ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པར་མི་བྱ། ལྷུང་བཟེད་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །སྐྱེ་བོའི་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ལོངས་བ་སླར་སོང་ནས་གོས་ཀྱི་གནས་དང་སྟན་བླངས་ལ་རོ་སྲེགས་དང་ཤིན་ཏུ་མི་རིང་བར་བོར་བ་འཕངས་པས་ནོད་པ་ཙམ་གྱི་གནས་ཀྱི་ནང་དུ་ འདུག་པ་ལ་ནམ་ལངས་ནས་གོས་དང་སྟན་བླངས་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཤིང་དྲུང་པས་ཀྱང་རྙིངས་པ་དང་། ཁང་སྟོང་དང་། དབྱར་གྱི་དུས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དུ་ལྗན་ལྗིན་བཅས་པའི་ཤིང་གི་རྩ་བ་སྤང་བར་བྱའོ།

进入村落行走时，得到或未得到、赞扬或诽谤时不生欢喜，对于施舍食物的女人的相貌和肢体不作观察和寻求，
对于能生起贪欲、嗔恨、愚痴、傲慢的事物以坚固正念守护，知晓受取的量度，平等观察时机，以正知而行。
在不熟悉且非亲友的家中，手持瓦钵为乞食而行，剃发身着粗劣衣服，若放逸则如同恶人一般。
同座者也可以享用食物、咀嚼物和饮品，或者咀嚼物若无违犯也可以，但应知足、无贪著、不执著于味道，不失坏自己的行为而如理观察后，应当安住于同座而受用，
以此维持生活，安住于触及安乐。
不应像蹲坐入睡时过分倾斜而倒下、低头、流口水般睡眠，这是为了精进修行，应当舍弃卧具的安乐。
即使不是蹲坐，为了使用鼻药而短暂放低身体，也不会违背誓言。
不取余食者也不应享用超过所供养的量，未供养的食物食用完后也不应享用，应当随顺无贪著和知足。
三衣者也应尽量以减少资具而安住，夏季的大布等也应不违背誓言而受用。
毛毡衣者若未获得以毛毡为材料的法衣，也可持用以羊毛制成的织物，因为这与誓言不相违背。
如法者若遇到这样的因缘，也允许从他处借用，住在其卧具上，这样做不会违背其誓言。
尸陀林者也不应享用糖与芝麻混合的汤和肉汤，应以善念而住，多多忆念佛法僧，以慈心安住，若说话则以说法而住。
其他人说：尸陀林者在尸陀林中不应建造草庵或卧具等，不应住在尸陀林的上方或下方。不应侧卧。不应食用鱼、肉、牛奶、芝麻、面饼和豆类。不应进入居所。不应放置钵。
众人聚集处散去后，取衣物和坐具，在火化尸体不太远处，投掷可及的范围内安住，天亮后取回衣物和坐具而离去。
树下者也应远离陈旧的、空屋和除雨季外其他时候的枝叶茂密的树下。

།བླ་གབ་མེད་པས་ཀྱང་སྦྲང་བུ་དང་ཆུ་སྦྲང་ཉུང་བ། སྡིག་སྤྲུལ་དང་། སྲོག་ཆགས་གདུག་པ་དང་། གྲོག་སྦུར་མེ་དང་། ཚེར་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དབྱར་གནས་པའི་དུས་སུ་ནི་གཡོགས་པའི་གནས་སུ་འདུག་པར་བྱའོ། །དུར་ཁྲོད་པས་ཀྱང་གནས་གཡོགས་པ་ཡོད་ན་དབྱར་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འདུག་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་ལ། དབྱར་གྱི་གནས་མེད ན་སྟེང་གཡོགས་ཡོད་པར་འགྲོ་བར་བྱའོ།།དེ་ལ་དགོན་པ་ཉིད་ཀྱང་བར་གྱི་ཉེས་པས་གྲོང་ནང་དུ་དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདུག་ན་ཡང་དམ་བཅའ་བ་མི་གཏོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉན་པ་དང་། གསོ་སྦྱོང་དང་། དགག་དབྱེའི་དོན་དང་། ཀུན་ལ་མངོན་པར་ གྲགས་པའི་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང་།ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བ་དང་།ལྡང་བ་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། ནད་གསོ་བ་དང་། ནད་གཡོག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་དྲུང་པས་ཀྱང་ དེ་དག་ལྟ་བུའི་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞུགས་པ་དང་།ཆར་འབབ་པ་ན་སྐྱ་རེངས་ཤར་བར་གྱུར་ཀྱང་ཤིང་དྲུང་བ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤིང་དྲུང་པ་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་པའི་ཉེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དགོན་པ་པ་དང་འདྲའོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁ་ཚར་བཅད་ པ་དང་།མཐའ་མ་བཅད་པ་དང་། བ་ལང་གིས་ཟོས་པ་དང་། བྱི་བས་ཟོས་པ་དང་། མེས་ཚིག་པ་དང་། བཀྲ་ཤིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་དུ་འདོར་བ་དང་། དུར་ཁྲོད་དུ་གཏོགས་པ་དང་། སྨྲེས་ཏེ་བོར་བ་དང་། འཇུག་སོགས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་དང་། དགེ་སྦྱོང་གིས་བྱིན་པའི་གོས་རྣམས་གྱོན་ པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་དེ།དེ་རྣམས་ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་འདྲ་བར་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་གཉུག་མཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ལ་གལ་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་གིས་སྲ་ཞིང་གསར་པའི་དར་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པ་ན་དེ་བླངས་ཀྱང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ གྲག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཁ་ཟས་དང་། ཚུལ་ཤིང་གིས་བབ་པའི་ཁ་ཟས་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་དང་། གསོ་སྦྱོང་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཟས་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཁ་ཟས་རྣམས་ནི་མགྲོན་དུ་བོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཟབ་ཡང་གླང་པོ་ཆེ་གཏུམ་པོ་དང་། རྟ་དང་། ཁྱུ་མཆོག་མི་སྲུན་པ་དང་། སྤྲུལ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་གུས་པས་འཕྲལ་དུ་ལངས་ནས་ཟས་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་ལས་ཉམས པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་རྣམས་ལས་དགོན་པ་པ་ཉིད་དང་། ཅོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དེ་དྲུག་ན་མལ་སྟན་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་ གསུམ་པ་ཉིད་དང་ཕྱིང་པ་པ་ཉིད་དེ་གསུམ་ནི་ཆོས་གོས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།།བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དེ་གསུམ་པོ་ཉིད་ནི་བསོད་སྙོམས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།

没有遮盖的地方也要避免蜜蜂和水蝇较少，没有蝎子和毒虫，没有火蚁和荆棘的处所，在安居期间应当住在有遮盖的处所。
塚间住者若有遮盖处所，在安居期间居住也无违背，若无安居处所，应当前往有遮盖的地方。
其中阿兰若住者，即使因中间的过失而在村中暂时居住，因为不舍弃誓愿，也不会失坏。
同样，为了听法、布萨、解夏、为了广为人知的持经者、为了清净、为了受具足戒、为了从堕罪中起、为了使他人从堕罪中起、为了治病、为了看护病人等因缘而前往也无过失。
同样，树下住者也因为这些事务而进入僧院，即使下雨直到黎明，也不会失坏树下住。
树下住者、无遮盖住者、塚间住者的过失也与阿兰若住者相同。
粪扫衣者也可以穿着剪过边的、未剪边的、被牛吃过的、被老鼠咬过的、被火烧过的、为吉祥而丢弃在路上的、属于尸陀林的、叹息而舍弃的、旗帜等和沙门所施的衣服都无违背，有些人认为，因为这些都被认为与粪扫衣相同。
为寻找粪扫衣而进入时，如果居士布施坚固的新绸缎等，即使接受也不会失坏粪扫衣，据说如此。
同样，特意准备的食物、木签所得的食物、半月斋的食物、布萨的食物、僧团的食物、寺院的食物，因为不是应邀而得，所以不会失坏乞食，据说如此。
一坐食者即使因为凶猛的大象、马、凶恶的公牛、蛇等的危险，以及对和尚、阿阇黎、同梵行者的恭敬而暂时起身用餐，也不会失坏一坐食。
其中这些头陀行中，阿兰若住、常坐不卧、随处卧、塚间住、树下住、露地住这六种是与卧具相关的。
粪扫衣、但持三衣、毳衣这三种是与衣服相关的。
乞食、一坐食、不后食这三种是与乞食相关的。

།དེ་དག་ལས་ཀྱང་བསོད་སྙོམས་དང་། ཆོས་གོས་དང་། མལ་སྟན་ ལ་སྲེད་པ་ཉེ་བར་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།འཕགས་པའི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་ན་སྤང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་པས་བདེ་ བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།།ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་པོ་གསུམ་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཁོར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དེ། འཕགས་པ་མཛེས་དགའ་ལ་མངོན་པར་དགྱེས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགའ་བོ་ཁྱོད་ནམ་ངས་ མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།།ལ་ལ་ན་རེ་གང་གིས་གནས་བརྟན་རྣམས་མཆོག་ཉིད་དུ་བསྟན་ཅིང་གྲགས་པའི་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་བདུན་ནི་འཁོར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་དད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཡོན་ཏན་དུ་མས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་སྨད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་ཞི་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཀྲ་ཤིས་ པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ།།ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་གཏམ་ལས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་པའོ།། །།སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་བླངས། །དོན་དྲན་པ་ལ་ཡང་དག་གནས། །ཤེས་བཞིན་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །སྤྱོད་པ་ ཐམས་ཅད་དོན་ཡོད་འགྱུར།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལྡང་བ་དང་འདུག་པ་ན་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་འདིའི་རྒྱུར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་འདིའི་རྒྱུར་སྤྱད་པར་ བྱའོ་སྙམ་པས་དོན་མེད་པ་ཅི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་ན་དགེ་བ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས།འདི་ནི་ཤེས་བཞིན་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ལ་གདམས་པ་ལས། སྒྲ་གཅན་འཛིན་དེ་བས་ན་ལུས་ཀྱི་ལས་བྱེད་པར་འདོད་པས་ལུས་འདི་ནི་རུས་པ་སུམ་བརྒྱ་འདུས་པ། རྒྱུས་པས་སྦྲེལ་བ། ཤའི་རིས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་ཞལ་ཞལ་བྱས་པ། པགས་པས་གཡོགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ། མེ་དང་རླུང་གིས་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ། ས་དང་ཆུ་དག་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ན་མལ་དང་སྟན་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ། རྐྱེན་ལ་རག ལས་པས་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་ལུས་འདི་ནི་ཁྱོད་གཅིག་གི་ཡང་མ་ཡིན། གཞན་གྱི་ཡང་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ངེས་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཀྱང་འདུག་སྟེ། གང་གིས་གོམས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་བྱ་བ་འཇུག་པས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་འདིས་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

从这些中，为了断除对于乞食、法衣、卧具生起贪著的因缘，为了随顺圣种，应当如法受持。住于此中，以欢喜断除之心，能断除导致轮回的因缘，故而具足安乐。
有些人说，前三种头陀功德是主要的，其余的是辅助的。因为这是显示对圣者妙贤的欢喜。这就如同世尊所说偈颂'我何时能见到你，难陀'一样。
有些人说，由此显示上座为最胜并广为人知的这五种是主要的，其余七种是辅助的。这一切都是因为是清净信心，因为是诸多功德中的殊胜，因为如同如来不应受诽谤，因为是寂静，因为能增长寂静，故为吉祥中最殊胜。
在善说道理的论中，以头陀功德庄严的第二圆满。
正受持头陀功德，安住于忆念义理，具足正知的瑜伽师，一切行为皆有意义。
如前所说，起身与坐卧时都应具足正知。其中，对于身语意的一切行为，都应以正知详细观察后而行：想着'这是为了成办这个目的，这是为了实行这个目的'，不应做任何无意义的事，更何况善法。这就是具足意义的正知。
如《圣罗睺罗教诫经》中说：'罗睺罗，因此想要行身业时，应当观察此身是三百骨骼聚集，筋脉相连，众多肉块层叠，皮肤包裹。由心所驱使，由火风运行，以地水为主要成分时趋向床座等处，依缘不定故是苦，正因如此无我无我所。'
如说：'诸比丘，此身不属于你们任何一人，也不属于他人，这是如实了知自相。'
完成所应做的事后安坐，以与所习惯相应的意愿行事，则必定能成就。对于行为倾向于念住，对于随顺倾向于这样作意：这就是了知自己行境。

།ཤེས་བཞིན་དུ་བྱ་བ་འདི་དག་ལས་གང་ཞིག་གང་གི་དུས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་མ་རྨོངས་པའི་ཡང་དག་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་གིས་དུས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པ་འབྲིང་དང་ནི། །སེམས་བྱུང་བ་ཡི་ཕྲ་མོ་ཞི་གྱུར་ན། །ས་རྡུལ་བཀྲུས་ པའི་གསེར་ནི་ཕྲ་མོ་བཞིན།།དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་ལྷག་མ་ལུས་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ལས་ཐོབ་པ་སེམས་བསྡུས་ནས་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཕྱག་དར་འཁྲུད་པར་བྱེད་པའི་མདོ་ལས། །ཡང་དག་མཚན་མ་ལ་ནི་ལེགས་གནས་ལ། །མཉམ་ ཞིང་རྒོད་དང་ཞུམ་པའི་སེམས་ཉིད་ནི།།བཏང་སྙོམས་ཞི་དང་འཛིན་པར་གྱུར་ཉིད་དུ། །སེམས་དེ་ལ་ནི་མངོན་བརྩོན་མཉམ་པར་གཞག་།གསེར་གྱི་ཕྱེ་མ་ས་རྡུལ་སྦྱངས་པ་ནི། །སེའུའི་ཁང་གཞག་འཇུ་བར་འདོད་པ་ན། །མེ་སྟོབས་མཉམ་ཞིང་རྣོ་དང་ཆུང་བ་ནི། །བཏང་སྙོམས་གཞག་དང་ དབལ་བསད་སྦར་མཚུངས་དང་།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཡེངས་འདིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཁ་ན་མ་ལས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་རོ་སྟེན་པར་ བྱེད་པ་ན་མི་ལས་འདས་པའི་དགའ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་ཁྱིམ་སྟོང་པར་ཞུགས་པ་ནི་མིའི་ལས་འདས་པའི་དགའ་བ་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་འདི་ཉིད་ལ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བདེ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་ སྦྱང་བ་བྱས་པའི་སེམས་འཇམ་ཞིང་ལས་སུ་རུང་བ་སྒྲིབ་པའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བླག་ཏུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་དུ་བྱ་ཞིང་བག་ ཡོད་པ་དང་།སྡིག་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པས་རྣལ་འབྱོར་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞིང་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་། ཁྱད་པར་དེ་དང་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་ག་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བས་སེམས་ལ་དབང་སྒྱུར་ཞིང་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་པས།ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་མི་སློབ་པའི་ས་མ་ཐོབ་པར་མ་ཉམས་པར་དུས་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

对于这些应当以正知而行的事，应当了知何时该做何事，并且如实地去做。这就是不迷惑的正确了知，如经中所说'比丘应当如何了知时节'等。
如是以正知等身语意业极为清净，即能成就禅定的加行。
身语过失中等及，心所生起细微息，如同洗净尘土金，善妙分别尚余存。
这就是从修习禅定中获得的摄心安住。
如《扫除经》中所说：'善住于正相，平等离掉举，舍心寂静持，于心正精进等持。'
'如金沙净除尘土，欲置于冶炼炉中，火力平等利微弱，舍心安住灭相同。'
瑜伽行者应当思维等持的功德。获得瑜伽行者的禅定者，无有过失，不依他人，从禅定中生起喜乐之味，将体验超越人间的可意喜乐。如经中所说：'比丘入于空闲处，获得超越人间的喜乐。'
如是于此身中生起离欲所生喜乐，由于圆满修习禅定而使心柔软调顺，远离障碍垢染，能轻易见到蕴界处的自性。
因此，世尊说：'诸比丘应当修习禅定，多修禅定，具足正念，远离罪恶，以内正住而等持瑜伽，令心内寂。'
依靠禅定将获得五神通及种种殊胜功德。如经中所说：'如是等持心已，以神变仪轨现前而自在其心，体验无量神变事业。'
获得禅定者若未得无学地而未退失即身亡后，将如实获得色界、无色界圆满禅定。

།ཇི་སྐད་དུ་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པས་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལྷའི་བདག་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་ང་ལེན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་བར་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དུ་གྱུར་ན། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་སྐུར་བར་གྱུར་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ལྟ་ན། ཏིང་འཛིན་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིད་ནི་བརྩོན་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་ཡང་དག་ཡོན་ཏན་ལ་ལྟ་བ། །ཡོན་ཏན་ལ་དགས བྱ་བ་འགྲུབ་པ་དང་།།སེམས་ནི་སྤྲོ་བ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིང་བ་དང་། ཞུམ་པ་དང་། རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང་།མི་མཉམ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་གཏོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའམ། སེམས་དང་ སེམས་ལས་བྱུང་བ་དམིགས་པ་གཅིག་ཡང་དག་པར་སྡུད་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའམ།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གཏོད་ཅིང་འཇོག་པ་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡེ་ཤེས་དང་མཐོང་བ་དེ་དང་དེ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཡང་གང་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བརྩོན་འགྲུས་འཇུག་ཅིང་མི་གཡེང་བར་གནས་པའམ།།ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པར་ཁང་པའི་ནང་གི་མར་མེ་དང་འདྲ་བར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འཇུག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་གནས་པ་དང་ ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།།ཡང་ན་རྣམ་པ་གཅིག་པ་དང་། སྦྱོར་བ་གཅིག་པ་དང་། སྒོ་གཅིག་པ་དང་། དམིགས་པ་གཅིག་པ་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཡོངས་སུ་ གདུང་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པའོ།།དེ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། མགུ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་གཞིའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་དབྱེ་བས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །དགེ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མི་དགེ་ བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།གཞན་ཡང་ལུང་དུ་བསྟན་པ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གཉིས་ཏེ། ལུང་དུ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་བ་དང་། མ་བསྟན་པ་ནི་མི་དགེ་བ་དག་གོ། །དེ་གཉི་ག་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་ གཉིས་སུ་འཆད་དེ།ཉེ་བར་གདགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཏོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དང་དེ་དག་ལས་སྔ་མའི་ཆ་དང་ཉེ་བ་ནི་གདགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ་ནི་གཏོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ།དགའ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། དགའ་བ་མེད་པའོ། །དགའ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དེའི་མཐུས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །དགའ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་། ཉེར་བསྡོགས་ དང་།དེའི་མཐུས་གནས་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།

如同在《分别生起》中所说：'以三摩地修行所积累的业，将成为天主以及转轮王等圆满之果。'
又如所说：'诸比丘，我曾三十六次转生为天王帝释，更何况转生为灌顶刹帝利王？'
因此：'为成就三摩地而精进其心，观察其真实功德，喜于功德，成就事业，心即能安住于欢喜。'
其中，所谓三摩地，是为了断除昏沉、怯弱、散乱、不平等，而将心与心所专注于一境，故称三摩地；或因能正确摄集心与心所于一境，故为三摩地；或因无颠倒，故于此三摩地专注安住时，能生起殊胜圆满的智慧与见解，故为三摩地。
此即是以清净心专注一境，以寂静功德而正精进，安住不散乱；或如同室内灯火不为烦恼之风所动，心一境性而入定，是为三摩地。如经中所说'心住、正住'等。
或者是于一相、一行、一门、一境而正安住其心。此即是心一境性之相，为息灭烦恼热恼而安住。
这是无悔、极喜、欢悦、轻安所引发的基础。此即以心一境性为相的一种。
以世间与出世间的区分则有二种：与菩提分相应者为出世间，其余为世间。
又，正三摩地有二种：心专注于善法者为正三摩地，心专注于不善法者为邪三摩地。
复次有二种：有记与无记。有记即是善法，无记即是不善法。与这两者相反的是无记。
其他论师解释三摩地有二种：假立三摩地与专注三摩地。与彼彼三摩地前分相近者为假立三摩地，随顺种性法者为专注三摩地。
又有二种：有喜与无喜。有喜者为初禅、二禅及其近分定，以及依其力而住的等至。无喜者为此之上的禅定、近分定及依其力而住者。
复有二种：行于色者与行于无色者。

།གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སློབ་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་རྣམས་སོ།།གཟུགས་མེད་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྨོན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ བཅས་སྲིད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྨིན་པ་མེད་པའོ།།ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཙམ་དང་། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་། རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་ འཇུག་པའོ།།རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དེའི་མཐུས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། ། ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉམས་པ་དང་། གནས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་། དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་བཞིའོ། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་། ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡོད་དོ།།དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་དང་། རྒྱས་པ་མ་ཡིན་པར་རིམ་པ་རབ་མ་ལ་གནས་ནས་འདི་དག་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། དེའི་ཉེ་བསྔོགས་གསུམ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་རྣམ་པ་ བཞི་དང་།རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང་། ཚད་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། འདུ་ཤེས་བཅུ་དང་། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང་། ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། འདུ་ ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་།སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་ལྔ་དང་། ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ རྣམས་སོ།།དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་འདི་དག་རྣལ་འབྱོར་པས་གཞུང་དང་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་དེ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཏམ་བཅུ་བཞིའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནམ། མཁན་པོའམ། སློབ་དཔོན་ནམ། ཚངས་པ་ མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བསྟེན་པར་བྱ་བའམ།གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནམ་ཐོས་པ་ཐོས་པ་དང་། ཐོས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལྟ་བ་དྲང་པོར་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་ཟབ་མོའི་དོན་སོ་སོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་། གང་ཞིག་ལ་ བསླབ་པ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་།ཐོས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་སྡུག་དང་བླ་མ་དང་། །དང་བྱ་སྨྲ་མཁས་ཚིག་སྨྲ་ནུས། །ཟབ་མོའི་གཏམ་ནི་སྟོན་བྱེད་པ། །གནས་མིན་པ་ནི་མི་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་རྙེད་ན་ སྡིག་མེད་ཤེས་རབ་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།

修习色界者是有学和凡夫，他们修习四禅及其近分定，以及由此力量而入定者。无色界者是修习无色界者。
另有二种：有愿和无愿。非菩提分而成就有为的是有愿。具菩提分而断除有为的是无愿。
又有三种：具寻具伺、无寻唯伺、无寻无伺。其中具寻具伺是初禅及由其力量而入定。无寻唯伺是初禅的殊胜禅及由其力量而入定。无寻无伺是第二禅等及其近分定，以及由其力量而入定者。
又有四种三摩地：退失、安住、殊胜、决择分。另有四种：欲、精进、心、观。由所缘、行相、小中大的差别，有众多三摩地。
这些也是极为简略而非广说，依次第略说建立如下：四禅及其三种近分定，四无色定，六随念，四无量，入出息念，十想，十遍处，八胜处，八解脱，胜处，无想定，空性无愿等三三摩地，随顺想等入定，三空性，具五支五智的三摩地等。
如是瑜伽师应通过教典和义理正确了知这些三摩地，为圆满修习，应亲近具足十四种功德的善知识、和尚、阿阇黎或梵行道友。
应依止于闻法能令所闻清净、断除疑惑、端正见解、以智慧通达甚深义理之人，依止于学习时能增长戒、闻、慧等功德之人。
'具慈悲尊重心，善说能言语，宣说甚深法，不作非处事。若得无罪智慧者'等，如说'阿难，这是清净梵行'等。

།དེ་ལ་སྡུག་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བྱམས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ སམ།སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་མཐུན་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པས་ནི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་གོམས་པ་དང་། ཚིག་མ་འཆལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ དང་།ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འོས་པའི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་བར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་གུས་པ་དང་། གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་བརྩོན་པའི་བློ་ཅན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པར་དང་། དུས་དང་། འཇམ་པ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པར་ཚིག་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། བདག་ཉིད་གཞལ་བ་ ཤེས་པས་ན་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པའོ།།རང་བཞིན་བཟང་བ་ཉིད་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཤེས་པ་དང་། གཏམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་མཁས་པས་ན་ཚིག་སྨྲ་བ་ནུས་པའོ། །འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་ པས་ཟབ་མོའི་གཏམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་བྱེད། སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། བསླབ་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་པས་གནས་མ་ཡིན་པར་མི་སྦྱོར་བའོ། །ཡང་ན་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་དང་ལས་ལ་མི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་དང་། དད་པ་དང་། བློ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་དེ་དང་དེ་ལྟར་སྟོན་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་གསུམ་པོ་འདི་དག གི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ།འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དད་པ་དང་། བློ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་རིགས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ནི་ད་ལྟ་བྱུང་བའི་ དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ཞེན་པས་ན་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་ལ།མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒོ་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་དགེ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྦྱོར་བས་ན་དད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་ བྱའོ།།དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་དང་། སྲེད་པ་དང་། དད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྱར་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཞེ་སྡང་སྟེ། དེ་ཞེ་སྡང་བའི་སྒོ་ནས་འབྲལ་བར་འགྱུར་ བས་ན་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱའོ།།བདག་ལ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་འབྲལ་བར་བྱེད་པས་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེ་བ་མང་བ་ཡིན། ཁམས་གསུམ་པོ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་བློ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་གཏི་མུག་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་མེད་པས་ན་རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོག་པར་རྟོག་པས་ན་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཇུག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་མང་བར་འགྱུར་ཞིང་མ་ངེས་པའི་བློ་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདོད་ཆགས་དང་། སྲེད་པ་དང་། དད་པ་ནི་རྩེ་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཚོལ་ལ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དགེ་བ་དང་དགའ་བ་ནི་ དད་པ་ཞེས་བྱའོ།

关于这些，可爱是指具足戒律和闻法的慈爱身语意，或者以布施、爱语、利行、同事而成为可爱。由于熟习寂静、不散乱语言、知足，故为尊长。由于具足智慧和功德，以及应当了知的殊胜威仪，故应生起净信。由于恭敬法、具有利他精进之心、如实、适时、柔和、具义而善说语言、了知自身度量，故为善巧说法者。
由于本性贤善、了知自他宗义、善巧言说，故能善说语言。由于了知趣入和还灭次第、具出离心，故能宣说甚深之语。善加观察而行，由于了知行为特征、学处和违品，故不作不当之事。或者说是因为不作损害善法的语言和行为。
由于众生大多行持种种过失，具有信心、智慧和寻思，故说为贪行者、嗔行者、痴行者等。信等行者也包含在这三者之中，因为贪嗔痴是烦恼的主要，而信心、智慧、分别是与之相应的种类。
贪是具有系缚自性，由于对现在的境界以非理执著故称为贪，对未来的烦恼境界希求称为爱。具有此自性的补特伽罗，由于如理趣入善法故称为信行者。因此贪、爱、信行是同一类生起，由于具有粘著自性故说为一类。
同样，具有分离自性的是嗔，由于以嗔恨而分离故称为嗔。由于以自赞而分离故称为慢。具有此自性的补特伽罗多生，由于远离三界故以智慧门说为慧。因此这些也是一类。
同样，具有无分别自性的是痴，由于一切种无分别故称为愚痴。由于邪分别故称为见。具有此自性的补特伽罗虽然以如理作意趣入，但分别念多而成为不定解者。因此这些也是一类。
或者说贪、爱、信是具有嬉戏、寻求功德而不舍离的自性，对欲的贪著称为爱，对善法的欢喜称为信。

།འདོད་ཆགས་དང་སྲིད་པའི་ཡོན་ཏན་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དགེ་བ་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་སྲེད་པ་ཡིན་ལ་ཕན་པ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་ བའི་མཚན་ཉིད་ནི་དད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དང་། ང་རྒྱལ་དང་བློའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྩེ་བ་ཉིད་དང་། ཉེས་པ་ཚོལ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་འདོར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཞེ་སྡང་དང་།ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་བརྩེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། འདུས་བྱས་ཞེས་པ་ནི་བློ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་སྡང་དང་། ང་རྒྱལ་ནི་གང་ཟག་ཉེས་པ་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །བློ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཚོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཞེ་སྡང་དང་། ང་རྒྱལ་ནི་གང་ཟག་ ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཡིན་ནོ།།བློ་ནི་འདུས་བྱས་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་བས་ན་མཚན་ཉིད་མཚན་པས་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་དང་བློ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང་།ལྟ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་མི་བརྟན་ཞིང་རྣམ་པར་གཡོ་ བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་བས་ན་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ལ།ལྟ་བ་ནི་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མང་པོ་ལ་རྒྱུགས་པས་ན་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། གཏི་མུག་གི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་གཡོ་བ་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་ནི་ལོག་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས་པས་གཡོ་བ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་བ་ཡིན་པས་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མི་བརྟེན་ཞིང་གཡོ་བ་ཡིན་པའི་གཏི་མུག་དང་ལྟ་བ་དང་། རྣམ་པར རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་དག་ནི་ལས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིས་པ་ཡིན་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ན་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འགྲོ་དང་ལྟ་དང་སྤྱོད་དང་སྨྲ་བ་དང་། །ཉལ་དང་ཟས་དང་གོས་གྱོན་འདོད་པ་ལས། །འཇམ་དང་རྩུབ་དང་ཀུན་ནས་གཡོ་བའི་མི། །འདོད་དང་ཁྲོ་དང་གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་བཤད། །ཉེས་པའི་རང་བཞིན་རྗེས་འཇུག་བྱེད་པ་རྣམས། །འདི་དང་ཕ་རོལ་དག་ཏུ་དེའི་དབང་གིས། །སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་བ་དེ ཡི་ཕྱིར།།དེ་ལས་གོ་བཟློག་ཚུལ་གྱིས་འདི་ལ་སྦྱར། །དེ་ལྟ་སྦྱོར་བ་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡང་བར་བྱ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤེས་པས་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་མ་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ། འདི་ཉིད་འཕེལ་བར་འདོད་པས་འདི་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ཏེ་གནས་ པར་བྱ་བའམ།སློབ་དཔོན་ནམ་མཁན་པོ་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དང་མི་ལྡན་བར་གྱུར་ན་གང་ན་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ཡོད་པ་དེར་འགྲོ་བར་བྱའོ།

贪欲和有为法功德追求的自性是贪欲和渴爱，而追求善法的自性是信心。不舍弃无益之事的特征是贪欲和渴爱，而不舍弃有益之事的特征是信心，如此这些也是同一性。
与此相反的共同特征的嗔恨、我慢和智慧的行为也是同一性，因为是具有慈悲性、寻求过失和舍弃的自性。嗔恨和我慢者是无慈悲自性的补特伽罗，而有为法即是智慧。嗔恨和我慢是寻求补特伽罗过失的自性。智慧是寻求有为法过失的自性。嗔恨和我慢是舍弃补特伽罗。智慧是了知舍弃有为法。因此以特征标识，嗔恨、我慢和智慧的行为是同一特征性。
如是愚痴、见解和分别念的行为是不稳固且动摇的自性，因为愚痴的变化自性故是不稳固，见解因为是颠倒自性故是不稳固。分别念因奔向众多分别事物故是不稳固。愚痴因不了解法的特征故是动摇，见解因散乱于颠倒法故是动摇，分别念因轻浮故是动摇。因此不稳固且动摇的愚痴、见解和分别念的行为是共同特征的同一性。
这些是由业互相差别，如所说'比丘以业的特征是愚者，以业的特征是智者'，因此应当如是了知。
行走和见解及行为和言说，卧睡和饮食及衣着欲望中，柔和粗暴及普遍动摇者，说是贪欲嗔恨及愚痴行者。随顺过失自性诸行者，此世他世皆随其力用，行为种种变化故，以此相反方式于此配。
如是了知修行、特征和应断的违品后，不应修习非处。因为瑜伽行者，欲求此增长故，应当依止如是上师而住，或阿阇黎或和尚若不具如是功德，则应前往有如是功德上师之处。

།དམ་པ་རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱིས།།མཐོ་བ་རིང་པོ་ནས་ཀྱང་སྣང་། །དྲི་མེད་ས་ཕྱོགས་མཛེས་པ་ཡི། །སྟོན་ཀ་ཡི་ནི་རིང་པོར་མཚུངས། །དེར་འགྲོ་བ་ནི་ ཉོན་མོངས་པ་དང་བར་ཆད་མང་བར་འགྱུར་བའམ།མི་ནུས་པའམ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་གང་ན་ཡང་ཡོད་པར་ཐོས་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཆོག་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་རང་ལ་ཕན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་ཏེ།མདོ་སྡེ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་སྟོན་པ་ནི་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་མདོ་སྡེ་ལས་དེ་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཡང་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་འདི་དག་ཉིད་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་སྡིག་བྲལ་ཤེས་རབ་ ཅན་ལྷན་ཅིག་།སྤྱོད་པ་བརྟན་པའི་ལེགས་གནས་མ་རྙེད་ན། །རྒྱལ་པོ་རྣམ་རྒྱལ་གྲོལ་ཁྲོར་སྤངས་པ་ལྟར། །དགོན་པའི་གླང་ཆེན་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །དམ་པ་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །གྲོགས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་རབ་ཏུ བསྔགས་ཡིན་གྱི།།གལ་ཏེ་ཉེས་མེད་དེ་ནི་མ་རྙེད་ན། །བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཅིག་པུ་གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་བག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མའི་ནུས་པ་ལ་ཡིད་སྦྱར་ བར་མི་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ནི་ལེགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་འདི་ནི་ལྷའི་བུའི་འགྲོ་བའི་སྙིང་པོ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉོན་ མོངས་པ་སྤོང་བར་འོས་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང་།ནུས་པ་ཆེ་བ་ཟག་པ་ཟད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའམ། དེ་ནི་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་སྐྱེས་པ་དང་། །མ་སྐྱེས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་ བྱའོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་མངོན་ པར་བརྩོན་པས་གནས་ལྔ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་མཚན་མ་གསུམ་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ།།ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྒྱུ་ དང་།རྟག་ཏུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་དང་། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་དང་། ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུས་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རེག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་ལྡང་བ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། ། གུས་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བས་དམིགས་པ་གང་ཞིག་གམ། རྣམ་པ་དང་མཚན་མ་གང་གིས་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

圣者以自己的功德，从远处也能显现。如同无垢之地方美丽的秋季一般。
若听闻前往彼处有诸多烦恼与障碍，或无能力，或具有如是等情况，则应依止如来所说之法教，以此为最上之师。因为依靠此法，自身将获得利益。
如经中所说，说法者即是如是宣说者，如是宣说者即是经中所说者。上师也是随顺宣说，故此等即是随顺宣说者。
世尊亦说：'若无离罪具慧者，共处安住坚固者，如胜王舍离群众，如林象独自而行。'
又如独觉所说：'应当依止具慧圣者，善友圆满最为称赞，若无无过如是者，如独角兽独自而行。'
独自安住者，将如实修持所闻之三昧事业并具足正念。
不应执著于三昧相之力用，依此之心不能成就殊胜善法。因此应当专注于殊胜之法。
此闲暇法较天子之趣更为迅速。
是故应当反复思维断除烦恼之行为，以及具大力能成为漏尽依处者。此是就一种道之三昧而言，也应当忆念能息灭其他三昧因缘所生与未生之过失。
若是贪行者亦将生起嗔恚与愚痴之烦恼，嗔行者亦将压伏贪欲与愚痴等，愚痴行者亦将生起贪欲与嗔恚等。
因此世尊必定开示：'诸比丘，若生起对欲望之希求，当如理作意不净相'等。
比丘尼精进安住增上心时，应当反复忆念五处及三相。
一切当具足正念，如是则三昧将得圆满。
如说：由正念因、精进因、恒常作因、随顺因、如理作意因而能触证如是三昧。
于心之入定、安住、出定皆当善巧。以恭敬及随顺，当如实了知以何所缘或何种行相与相状能令心之烦恼寂灭。

།ཇི་སྐད་དུ། །གཡོས་མཁན་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བ་ནི་སེམས བསྐྱེད་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གོམ་པ་འདོར་བ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འདྲེན་པའི་ཚིག་དང་ཉེས་པར་བཟུང་བའི་རྗེས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་བརྟན་གྱིས་བཤད་ པ་ལྟ་བུའོ།།མཚན་མ་བརྗོད་པས་ནི་མྱུར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དེའི་དབང་གིས་འདས་པ་དང་།མ་འོངས་པ་དང་། མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། མཉམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་དྲན་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་གྱི། ཆོས་ འདི་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཡེང་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་དུ་མས་ཤིན་ཏུ་བསམ་པར་བྱ་ཞིང་། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་ འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཁྱིམ་བདག་ག་གོན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་དེ་དབང་དུ་བྱས་ལ། དྲེགས་བར་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་། མི་སྨྲ་བར་དེའི་གོང་མའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་རབ་ཏུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་རི་བོའི་ཆུ་དཔེར་མཛད་དེ། རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པ་ལ་གཅེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ཉུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བར་མི་བྱའོ།།དུས་སུ་ཆོས་ཉན་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །རང་གི་སེམས་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པ་མང་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་ན་ཡིད་གང་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་ བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཐོགས་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་གཏེར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།བག་མེད་ཉེས་དང་ཡན་ལག་ཉམས་པ་ནི། །སྔར་ནི་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་དེ་འདྲས་དེ་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི། །ཡན་ལག་ལ་ནི་འབད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། །ལེགས་པའི་ལམ་ བསྟན་པའི་གཏམ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུམ་པོ།།སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་གཏམ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། །ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་རིན་ ་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

如是说道：'如同烹饪师的经中所说，善于把握相状者，即能善巧于发心'，
又如是说：'为了善于把握相状而迈步，也能入于等持'，如同上座所说：'随顺于错误执取之后即会退失'。
由宣说相状，则能迅速安住于等持中，因为是善于把握相状，故说是入于等持。
正念也是瑜伽行者们的大力法，因为它是遍及一切的缘故，依其力故不会从过去、未来及诸相中退失。
因此应当在一切处具足善说的正念。如是经中说：'此等持是属于安住正念者的，此法非属于失念者'，
应当以种种方式深思等持散乱的过患，如前应当精进于见到等持功德，如是则能于等持中心生欢喜。
如是为居士伽衢那所说：获得等持后，依此而得自在，无有傲慢，不言说而为获得更上殊胜故应当善加修习。
如以山泉为喻，不应舍弃少说等瑜伽行者所珍视之法。
应当依止适时听法。应当多做观察自心。如是所说，
如是具足清净等持支分，则于意所专注之正修相应者，将无碍获得等持及神通等宝藏。
放逸过失及支分退失，先前实不能成就，如是等持故彼等，应当精进于支分。
此为善说道理论中清净等持支分品第三圆满。
阿阇黎胜者所造善说道理论圆满。
由印度大堪布燃灯吉祥智与大译师比丘仁钦桑波译校而定。
